1 00:00:00,280 --> 00:00:03,400 SPEAKER_00: Cześć, to Sylwia z podcastu Anatomia Mocy. Mój wzór na 2 00:00:03,400 --> 00:00:06,080 SPEAKER_00: moc to suma intencji i konsekwentnego działania oraz 3 00:00:06,080 --> 00:00:08,960 SPEAKER_00: czasu, systemów, narzędzi i regeneracji. 4 00:00:09,190 --> 00:00:11,470 SPEAKER_00: W poprzednim odcinku mówiliśmy o drzewie celów i o 5 00:00:11,470 --> 00:00:14,050 SPEAKER_00: wartościach, a w odcinku premium dla patronek i 6 00:00:14,050 --> 00:00:16,530 SPEAKER_00: patronów, którzy wspierają Fundację Moc Kobiet też o 7 00:00:16,530 --> 00:00:19,970 SPEAKER_00: tym, jak na tej kanwie drzewa, celów i wartości zacząć 8 00:00:19,970 --> 00:00:22,050 SPEAKER_00: budować strategię własnej marki. 9 00:00:22,050 --> 00:00:25,750 SPEAKER_00: A dziś ostatni odcinek sezonu pierwszego Anatomii Mocy 10 00:00:25,750 --> 00:00:28,550 SPEAKER_00: jest z nami Monika Szymor, przewodnicząca Rady Fundacji 11 00:00:28,550 --> 00:00:31,570 SPEAKER_00: Moc Kobiet, projektantka mody, właścicielka marki Szymory, 12 00:00:31,650 --> 00:00:34,730 SPEAKER_00: edukatorka z obszaru Slow Fashion, z którą współpracuję 13 00:00:34,730 --> 00:00:36,810 SPEAKER_00: także w ramach działań wydawnictwa Moc Media. 14 00:00:37,130 --> 00:00:40,450 SPEAKER_00: I z Moniką, z którą otwierałam Anatomię Mocy, to ten 15 00:00:40,450 --> 00:00:43,590 SPEAKER_00: sezon także z Moniką chciałabym zamknąć, oddając się w 16 00:00:43,590 --> 00:00:45,550 SPEAKER_00: jej ręce. Moniko, dzień dobry. 17 00:00:46,010 --> 00:00:47,350 SPEAKER_01: Dzień dobry, cześć. 18 00:00:47,350 --> 00:00:51,570 SPEAKER_01: Monika, nagrałam z Tobą rozmowę na początku tego sezonu 19 00:00:51,570 --> 00:00:54,730 SPEAKER_01: Anatomii Mocy i ponieważ działamy ramię w ramię w 20 00:00:54,730 --> 00:00:57,450 SPEAKER_01: Fundacji Moc Kobiet i też w wydawnictwie Moc Media, to 21 00:00:57,450 --> 00:01:00,730 SPEAKER_01: taki koncept, że ja się teraz oddam w Twoje ręce i w 22 00:01:00,730 --> 00:01:03,830 SPEAKER_01: ramach takiej klamry tych wszystkich działań, które razem 23 00:01:03,830 --> 00:01:08,150 SPEAKER_01: robimy, to Ty przepytasz mnie o miniony rok i na jakim 24 00:01:08,150 --> 00:01:11,270 SPEAKER_01: w ogóle temat na dzisiaj dla mnie wymyśliłaś, więc się 25 00:01:11,270 --> 00:01:12,770 SPEAKER_01: oddaję do dyspozycji. 26 00:01:12,770 --> 00:01:15,590 SPEAKER_02: Świetnie, bardzo się cieszę, że odwróciłyśmy rolę. 27 00:01:15,730 --> 00:01:18,950 SPEAKER_02: Ciekawa jestem, jak to nam wyjdzie. W zasadzie to 28 00:01:18,950 --> 00:01:19,910 SPEAKER_02: myślę, że bardzo dobrze. 29 00:01:20,170 --> 00:01:23,750 SPEAKER_02: Ja zacznę od takiego cytatu z Czytaj i notuj, naszego 30 00:01:23,750 --> 00:01:26,990 SPEAKER_02: wspaniałego notatnika wydawnictwa Moc Media, którego 31 00:01:26,990 --> 00:01:28,330 SPEAKER_02: jesteś autorką. 32 00:01:28,770 --> 00:01:32,890 SPEAKER_02: Aleksandr Sołożenicyn pisał To nie dobrobyt czyni nas 33 00:01:32,890 --> 00:01:36,130 SPEAKER_02: szczęśliwymi, lecz dobroć i sposób widzenia własnego 34 00:01:36,130 --> 00:01:39,510 SPEAKER_02: życia. I jedno i drugie zawsze zależy od nas samych. 35 00:01:39,670 --> 00:01:42,290 SPEAKER_02: Człowiek zawsze może być szczęśliwy, jeśli tylko tego 36 00:01:42,290 --> 00:01:45,570 SPEAKER_02: zechce i nikt nie jest w stanie mu przeszkodzić. 37 00:01:45,570 --> 00:01:49,350 SPEAKER_02: I tak sobie myślę, jak to jest z Tobą, że stan 38 00:01:49,350 --> 00:01:54,010 SPEAKER_02: dobrobytu, dobrostan chyba masz wpisany w genach, że to 39 00:01:54,010 --> 00:01:57,370 SPEAKER_02: jest tak naprawdę w Twoim sercu, że jesteś zdolna, 40 00:01:57,570 --> 00:02:02,090 SPEAKER_02: uczciwa, pracowita, ale tak naprawdę kochająca, troskliwa, 41 00:02:02,430 --> 00:02:04,710 SPEAKER_02: niezwykle empatyczna i wrażliwa. 42 00:02:04,710 --> 00:02:08,750 SPEAKER_02: Zwrócona wobec drugiego człowieka, o czym zresztą pisałam 43 00:02:08,750 --> 00:02:12,050 SPEAKER_02: właśnie w poście w Dniu Mamy na Moc Media, że jesteś 44 00:02:12,050 --> 00:02:15,350 SPEAKER_02: taką mamą wszystkich książek, autorów, autorek. 45 00:02:15,430 --> 00:02:18,350 SPEAKER_02: I w fundacji w sumie jest tak samo. Jesteś właśnie 46 00:02:18,350 --> 00:02:22,010 SPEAKER_02: mamą nas wszystkich i te kobiety, które dołączyły do 47 00:02:22,010 --> 00:02:25,190 SPEAKER_02: fundacji, czy dawno temu, czy dopiero teraz, czują się 48 00:02:25,190 --> 00:02:27,250 SPEAKER_02: mocno zaopiekowane. 49 00:02:27,250 --> 00:02:32,050 SPEAKER_02: I to wszystko mam wrażenie, że jest właśnie wokół tego 50 00:02:32,050 --> 00:02:36,330 SPEAKER_02: szczęścia, że wiele zależy od nas samych, od tego jacy 51 00:02:36,330 --> 00:02:39,230 SPEAKER_02: jesteśmy, jak się ukształtowaliśmy i jak tak naprawdę 52 00:02:39,230 --> 00:02:41,570 SPEAKER_02: chcemy tą codzienność naszą budować. 53 00:02:41,710 --> 00:02:44,110 SPEAKER_02: I powiedz, czy tak rzeczywiście jest? Czy musiałaś 54 00:02:44,110 --> 00:02:45,550 SPEAKER_02: nauczyć się tego szczęścia? 55 00:02:45,730 --> 00:02:49,870 SPEAKER_01: Myślę, że to w pewnym sensie są jakieś predyspozycje, 56 00:02:50,050 --> 00:02:53,210 SPEAKER_01: czyli że mam to w naturze, że może mnie to przechodzi 57 00:02:53,210 --> 00:02:54,690 SPEAKER_01: łatwiej. 58 00:02:53,690 --> 00:02:57,800 SPEAKER_01: To na pewno nie jest tak, że miałam lekko od początku. 59 00:02:58,080 --> 00:03:00,980 SPEAKER_01: A z drugiej strony tak sobie myślę, że może to jest 60 00:03:00,980 --> 00:03:02,400 SPEAKER_01: po prostu perspektywa. 61 00:03:03,000 --> 00:03:06,860 SPEAKER_01: Perspektywa, którą dał mi dom rodzinny, bo moja babcia 62 00:03:06,860 --> 00:03:08,180 SPEAKER_01: przeżyła wojnę. 63 00:03:08,380 --> 00:03:12,180 SPEAKER_01: Urodziła się w 1920 roku, więc jako bardzo młodziutka 64 00:03:12,180 --> 00:03:16,500 SPEAKER_01: dziewczyna po powstaniu została wyłapana, tak jak inni, 65 00:03:16,620 --> 00:03:17,580 SPEAKER_01: i wywieziona. 66 00:03:17,580 --> 00:03:21,220 SPEAKER_01: Akurat miała to szczęście, że jako pracownica do fabryki 67 00:03:21,220 --> 00:03:24,560 SPEAKER_01: pod Berlin, skąd udało jej się później po wyzwalaniu 68 00:03:24,560 --> 00:03:27,660 SPEAKER_01: Berlina wrócić do Warszawy i odnaleźć rodzinę. 69 00:03:27,940 --> 00:03:31,180 SPEAKER_01: No ale potem zaraz moja babcia została zesłana na 70 00:03:31,180 --> 00:03:35,020 SPEAKER_01: ziemię kaszubskie, gdzie jako osoba wykształcona ze swoim 71 00:03:35,020 --> 00:03:38,420 SPEAKER_01: mężem, który też był wykształcony, dostali jakby rozkaz 72 00:03:38,420 --> 00:03:42,160 SPEAKER_01: o takim założeniu szkoły i oni we dwoje tę szkołę 73 00:03:42,160 --> 00:03:45,940 SPEAKER_01: znowu z dala od swojej rodziny, będąc sami zakładali. 74 00:03:46,060 --> 00:03:49,060 SPEAKER_01: Tam się też rodziły dzieci mojej babci, moja mama i 75 00:03:49,080 --> 00:03:52,820 SPEAKER_01: dopiero uzyskali moi dziadkowie zgodę na powrót do 76 00:03:52,820 --> 00:03:56,320 SPEAKER_01: Warszawy, kiedy z kolei właśnie moja prababcia była już 77 00:03:56,320 --> 00:03:58,900 SPEAKER_01: osobą w bardzo złym stanie i umierającą. 78 00:03:59,560 --> 00:04:00,900 SPEAKER_01: Ja nie wiem, czy to w ogóle już nie było. 79 00:04:00,900 --> 00:04:03,860 SPEAKER_01: Chyba nawet jakoś naprawdę już na krańcowym jakimś takim 80 00:04:03,860 --> 00:04:07,060 SPEAKER_01: etapie pozwolono moim dziadkom wrócić do Warszawy i tę 81 00:04:07,060 --> 00:04:09,740 SPEAKER_01: szkołę oni, którą stworzyli, przekazali innym osobom już 82 00:04:09,740 --> 00:04:11,640 SPEAKER_01: lokalnie tam mieszkającym. 83 00:04:11,980 --> 00:04:16,300 SPEAKER_01: Więc w jakiś sposób doświadczenia wojny i takiej pracy 84 00:04:16,300 --> 00:04:19,760 SPEAKER_01: społecznej myślę, że wzięłam od mojej babci. 85 00:04:20,280 --> 00:04:23,220 SPEAKER_01: Wydaje mi się, że to było to, bo nawet jak pamiętam 86 00:04:23,220 --> 00:04:25,500 SPEAKER_01: siebie jeszcze z dzieciństwa, jak byłam nastolatką, jak 87 00:04:25,500 --> 00:04:28,120 SPEAKER_01: mi się czegoś już nawet nie chciało i tak siedziałam i 88 00:04:28,120 --> 00:04:31,700 SPEAKER_01: walczyłam z tym oporem wewnętrznym, to wtedy przychodziła 89 00:04:31,700 --> 00:04:34,960 SPEAKER_01: mi na myśl moja babcia, która po prostu podnosiła się 90 00:04:34,960 --> 00:04:35,440 SPEAKER_01: i robiła. 91 00:04:35,710 --> 00:04:38,690 SPEAKER_01: Nie potrzebowała natchnienia, nie czekała na muzę, nie 92 00:04:38,690 --> 00:04:42,310 SPEAKER_01: czekała na to, że nagle jej się zachce, że wpłynie na 93 00:04:42,310 --> 00:04:46,010 SPEAKER_01: nią światło, tylko po prostu wiedziała, że są rzeczy, 94 00:04:46,010 --> 00:04:49,710 SPEAKER_01: które należy wykonać, należy zrobić, nie ma co zblekać, 95 00:04:49,710 --> 00:04:53,390 SPEAKER_01: a potem po takiej pracy herbata bardzo dobrze smakuje. 96 00:04:53,390 --> 00:04:56,630 SPEAKER_01: Więc to był taki pierwszy, jak teraz się mówi, model, 97 00:04:56,830 --> 00:04:58,990 SPEAKER_01: rol kobiety, na którą patrzyłam. 98 00:04:59,420 --> 00:05:03,360 SPEAKER_01: Drugą kobietą, równie ważną, jest moja mama, która nadal 99 00:05:03,360 --> 00:05:06,500 SPEAKER_01: jest ze mną i jesteśmy bardzo blisko, codziennie 100 00:05:06,500 --> 00:05:10,320 SPEAKER_01: przychodzi do nas do domu i sprawuje opiekę najmłodszą 101 00:05:10,320 --> 00:05:13,580 SPEAKER_01: córką, żeby rzeczywiście odrabiała lekcje i wychodzą 102 00:05:13,580 --> 00:05:15,040 SPEAKER_01: razem z psami na spacery. 103 00:05:15,380 --> 00:05:17,860 SPEAKER_01: No i moja mama jest też kobietą pracy, całe życie 104 00:05:17,860 --> 00:05:21,740 SPEAKER_01: pracowała, no i tutaj też troszkę nie z własnej woli, 105 00:05:21,920 --> 00:05:24,380 SPEAKER_01: ponieważ mój tata był, to też w archipelaków 106 00:05:24,380 --> 00:05:27,680 SPEAKER_01: szczęśliwych na końcu w liście pisze o tym, mój tata 107 00:05:27,680 --> 00:05:30,900 SPEAKER_01: był właściwie, odkąd pamiętam, chorem, był sercowcem i 108 00:05:30,900 --> 00:05:34,140 SPEAKER_01: bardzo szybko musiał przestać pracować i właściwie wiele, 109 00:05:34,220 --> 00:05:37,020 SPEAKER_01: wiele miesięcy, przez wiele, wiele lat spędzał w 110 00:05:37,020 --> 00:05:38,520 SPEAKER_01: szpitalu. 111 00:05:37,720 --> 00:05:40,940 SPEAKER_01: Więc my z mamą jeździłyśmy do tego szpitala, mieszkając 112 00:05:40,940 --> 00:05:44,120 SPEAKER_01: na Woli, tata był wtedy w Aninie i ja pamiętam swoje 113 00:05:44,120 --> 00:05:45,220 SPEAKER_01: pierwsze lata szkoły. 114 00:05:45,460 --> 00:05:48,360 SPEAKER_01: Jeszcze przed otwarciem szkoły byłam podrzucana, znaczy z 115 00:05:48,360 --> 00:05:52,480 SPEAKER_01: mamę, do Woźnego i czekałam na oficjalne otwarcie 116 00:05:52,480 --> 00:05:54,940 SPEAKER_01: szkoły, stałam w oknie i czekałam na wszystkich, bo 117 00:05:54,940 --> 00:05:57,820 SPEAKER_01: moja mama po prostu biegła do pracy albo do szpitala i 118 00:05:57,820 --> 00:06:00,160 SPEAKER_01: byłam taka trochę, no właśnie sama i tutaj też myślę, 119 00:06:00,260 --> 00:06:02,960 SPEAKER_01: że stąd moja babcia tak bardzo się też mną zajęła i 120 00:06:02,960 --> 00:06:03,660 SPEAKER_01: moim wychowaniem. 121 00:06:03,960 --> 00:06:07,220 SPEAKER_00: W każdym razie jest to taki drugi wzór kobiety, która 122 00:06:07,220 --> 00:06:08,680 SPEAKER_00: właśnie nie czeka na natchnienie, 123 00:06:08,800 --> 00:06:10,460 SPEAKER_01: nie czeka na to, że życie będzie lżejsze, 124 00:06:10,540 --> 00:06:13,320 SPEAKER_01: przyjemniejsze, tylko robi to, co jest do wykonania i 125 00:06:13,320 --> 00:06:17,300 SPEAKER_01: gdzieś między tym znajduje czas, no właśnie na życie, 126 00:06:17,440 --> 00:06:18,940 SPEAKER_01: na oddech. 127 00:06:18,400 --> 00:06:22,180 SPEAKER_01: Pamiętam swoich rodziców jako bardzo szczęśliwą parę i 128 00:06:22,180 --> 00:06:24,540 SPEAKER_01: myśmy z Tomaszem już byli po ślubie i gdzieś 129 00:06:24,540 --> 00:06:26,700 SPEAKER_01: plechaliśmy razem na wakacje z moimi rodzicami. 130 00:06:26,700 --> 00:06:30,940 SPEAKER_01: I moi rodzice, taki właśnie obserwując ich z boku, byli 131 00:06:30,940 --> 00:06:31,970 SPEAKER_01: cały czas sobie zakochani. 132 00:06:32,540 --> 00:06:35,260 SPEAKER_01: I myślę, że też ta relacja, taka bardzo pozytywna 133 00:06:35,260 --> 00:06:38,820 SPEAKER_01: relacja między nimi jako partnerami, którzy no dźwigali 134 00:06:38,820 --> 00:06:42,160 SPEAKER_01: wzajemnie swoje jakieś problemy, też dała mi poczucie 135 00:06:42,160 --> 00:06:45,860 SPEAKER_01: bezpieczeństwa, takiej stabilnej wiary w to, że miłość 136 00:06:45,860 --> 00:06:48,500 SPEAKER_01: może być wieczna, że to wcale nie jest jakiejś sprawy. 137 00:06:48,680 --> 00:06:52,360 SPEAKER_01: W kolei dopiero moje życie już osobiste pokazało mi, że 138 00:06:52,360 --> 00:06:55,600 SPEAKER_01: wieczna miłość to też w dużej mierze jest decyzja o 139 00:06:55,600 --> 00:06:58,690 SPEAKER_01: tym, że zostajemy jej wierni i że gdzieś poszukamy tego 140 00:06:58,690 --> 00:07:02,290 SPEAKER_01: powodu, dlaczego jesteśmy wierni, dlaczego dalej kochamy, 141 00:07:02,570 --> 00:07:03,410 SPEAKER_01: czego poszukujemy. 142 00:07:03,490 --> 00:07:05,990 SPEAKER_01: Bo gdy się zastanowić i nawet jeżeli się tam coś 143 00:07:05,990 --> 00:07:08,650 SPEAKER_01: przeszczy w związku, lata mijają, stajemy się innymi 144 00:07:08,650 --> 00:07:12,170 SPEAKER_01: ludźmi, rozwijamy się i ten partner jest nową osobą. 145 00:07:12,230 --> 00:07:13,950 SPEAKER_01: Nie jestem samym chłopakiem sprzed lat. 146 00:07:14,110 --> 00:07:16,110 SPEAKER_01: Ja też nie jestem tą samą dziewczyną, jestem już 147 00:07:16,110 --> 00:07:17,630 SPEAKER_01: kobietą. 148 00:07:16,630 --> 00:07:20,050 SPEAKER_01: Mam jakieś etapy ze sobą, wnioski, doświadczenia i 149 00:07:20,050 --> 00:07:23,950 SPEAKER_01: wiedzę, że nadal trzeba być ciekawym tej drugiej osoby, 150 00:07:24,430 --> 00:07:27,410 SPEAKER_01: ale też pamiętać, jakie cechy sprawiły, że w ogóle na 151 00:07:27,410 --> 00:07:30,130 SPEAKER_01: nią zwróciliśmy uwagę, że postanowiliśmy się ze sobą 152 00:07:30,130 --> 00:07:31,850 SPEAKER_01: związać. 153 00:07:31,250 --> 00:07:33,690 SPEAKER_01: I tak jak w moim domu rodzinnym poczucie humoru, 154 00:07:34,050 --> 00:07:37,610 SPEAKER_01: ironia, bardzo często czarny humor, był takim sposobem 155 00:07:37,610 --> 00:07:40,590 SPEAKER_01: na łagodzenie, ośmieszanie trudnych tematów. 156 00:07:40,590 --> 00:07:43,690 SPEAKER_01: Myślę, że stosuję podobne mechanizmy u siebie w domu, 157 00:07:44,010 --> 00:07:47,730 SPEAKER_01: że staram się nie brać tak bardzo na serio wszystkiego, 158 00:07:47,730 --> 00:07:49,050 SPEAKER_01: co mnie spotyka. 159 00:07:49,270 --> 00:07:52,230 SPEAKER_01: I to jest w ogóle niesamowita umiejętność, fantastyczna 160 00:07:52,230 --> 00:07:54,630 SPEAKER_01: umiejętność do zapominania wszystkiego, co złe. 161 00:07:55,050 --> 00:07:57,870 SPEAKER_00: Znaczy ja naprawdę, mnie coś może bardzo do żywego 162 00:07:57,870 --> 00:07:58,470 SPEAKER_00: dotknąć, 163 00:07:58,790 --> 00:08:00,110 SPEAKER_01: ale ja to wyrzucam z pamięci. 164 00:08:00,190 --> 00:08:02,250 SPEAKER_01: Nie przechowuję tego absolutnie. 165 00:08:02,650 --> 00:08:05,430 SPEAKER_01: Wręcz się specjalizuję w przechowywaniu cudownych 166 00:08:05,430 --> 00:08:11,130 SPEAKER_01: wspomnień, jak plask słońca na liściach lipy, jak zapach 167 00:08:11,130 --> 00:08:12,650 SPEAKER_01: łąki nad rzeką. 168 00:08:12,800 --> 00:08:15,840 SPEAKER_01: I kiedy jest mi naprawdę źle, to ja sobie przypominam 169 00:08:15,840 --> 00:08:18,940 SPEAKER_01: te szczęśliwe chwile, że pamiętam jak to wyglądało, jak 170 00:08:18,940 --> 00:08:22,060 SPEAKER_01: się szło piaszczy z tą drogą, z bańką w wakacje po 171 00:08:22,060 --> 00:08:25,260 SPEAKER_01: mleko, jak zrywałam maliny w lesie. 172 00:08:25,500 --> 00:08:28,960 SPEAKER_01: I to takie wczesne, dziecięce wspomnienia są taką 173 00:08:28,960 --> 00:08:32,540 SPEAKER_01: idyllą, której rzeczywiście w tych najgorszych momentach 174 00:08:32,540 --> 00:08:34,300 SPEAKER_01: znajduję ukojenie. 175 00:08:34,450 --> 00:08:37,130 SPEAKER_01: I myślę, że gdy tak połączyć to wszystko, czyli tą 176 00:08:37,130 --> 00:08:39,730 SPEAKER_01: moją niezłomną wiarę w to, że jeżeli coś ma być 177 00:08:39,730 --> 00:08:42,070 SPEAKER_01: wykonane, to po prostu trzeba ruszyć w tyłek i to 178 00:08:42,070 --> 00:08:43,510 SPEAKER_01: zrobić. 179 00:08:42,950 --> 00:08:45,710 SPEAKER_01: Połączyć to z tą wiarą, że jeżeli będziemy wierni 180 00:08:45,710 --> 00:08:48,950 SPEAKER_01: wyborowi, to te wszystkie ideały nie są tylko ideałami, 181 00:08:49,010 --> 00:08:50,630 SPEAKER_01: ale mogą być naszą rzeczywistością. 182 00:08:50,770 --> 00:08:54,570 SPEAKER_01: I to, że jeżeli zrobimy chociaż 1 % więcej niż musimy, 183 00:08:54,850 --> 00:08:57,230 SPEAKER_01: nawet jeśli nie musimy, ale zrobimy to z takiego 184 00:08:57,230 --> 00:09:00,030 SPEAKER_01: dobrego serca, to po prostu pomożemy drugiej osobie. 185 00:09:00,030 --> 00:09:03,110 SPEAKER_01: I to też jest niezwykle motywujące, że tak naprawdę 186 00:09:03,110 --> 00:09:05,910 SPEAKER_01: zależy to tylko od nas, jaka rzeczywistość będzie nas 187 00:09:05,910 --> 00:09:06,490 SPEAKER_01: otaczać. 188 00:09:06,670 --> 00:09:09,130 SPEAKER_01: Czyli ta w głowie, no i ta taka właśnie wewnętrzna. 189 00:09:09,550 --> 00:09:13,270 SPEAKER_02: Cudowne to jest. Bardzo ze mną to współgra, bo u mnie 190 00:09:13,270 --> 00:09:14,170 SPEAKER_02: też jest podobnie. 191 00:09:14,250 --> 00:09:17,170 SPEAKER_02: I pamiętam sprzed dwóch dekad, jak mój mąż kiedyś 192 00:09:17,170 --> 00:09:20,530 SPEAKER_02: podczas pewnej rozmowy opowiadał, rozmawiał ze mną i 193 00:09:20,530 --> 00:09:23,750 SPEAKER_02: mówił, że ważne jest to właśnie, że w chwilach jakichś 194 00:09:23,750 --> 00:09:28,070 SPEAKER_02: kryzysów, kryzysów, gorszego czasu, żebyśmy zawsze 195 00:09:28,070 --> 00:09:31,650 SPEAKER_02: pamiętali te wszystkie dobre rzeczy, które nas połączyły 196 00:09:31,650 --> 00:09:35,620 SPEAKER_02: i przez te lata co właśnie dobrego się dzieje, żeby 197 00:09:35,620 --> 00:09:39,460 SPEAKER_02: sobie odpowiedzieć na pytanie, dlaczego jesteśmy tutaj w 198 00:09:39,460 --> 00:09:40,400 SPEAKER_02: danym miejscu. 199 00:09:40,560 --> 00:09:42,880 SPEAKER_02: No bo tu już nawet nie chodzi o związek, ale tak 200 00:09:42,880 --> 00:09:45,820 SPEAKER_02: naprawdę o życie, o życie ogólnie całe, prywatne, 201 00:09:45,920 --> 00:09:49,220 SPEAKER_02: zawodowe, w jaki sposób je kształtujemy, to właśnie to 202 00:09:49,220 --> 00:09:50,760 SPEAKER_02: ma wpływ. 203 00:09:49,760 --> 00:09:52,760 SPEAKER_02: Jeżeli myślimy o negatywach, no to to nie idzie w 204 00:09:52,760 --> 00:09:53,500 SPEAKER_02: dobrym kierunku. 205 00:09:53,580 --> 00:09:56,460 SPEAKER_02: A jeżeli zapamiętujemy te wszystkie rzeczy, które na 206 00:09:56,460 --> 00:09:59,460 SPEAKER_02: samą myśl już po prostu podnoszą, nas unoszą i czujesz 207 00:09:59,460 --> 00:10:03,340 SPEAKER_02: to ciepło takie w sercu, no to tylko można iść dalej, 208 00:10:03,560 --> 00:10:06,980 SPEAKER_02: dalej się rozwijać i właśnie zarażać tym dobrem, które 209 00:10:06,980 --> 00:10:11,340 SPEAKER_02: w naszym poczuciu jest niezwykłą wartością i uważam, że 210 00:10:11,340 --> 00:10:12,820 SPEAKER_02: trzeba ją dalej nieść. 211 00:10:13,140 --> 00:10:16,600 SPEAKER_02: I tak naprawdę w tych odcinkach, które nagrałaś ze 212 00:10:16,600 --> 00:10:20,200 SPEAKER_02: swoimi gośćmi, jest bardzo dużo tego dobra, są różne 213 00:10:20,200 --> 00:10:24,500 SPEAKER_02: perspektywy, są różne podane na talerzu dania o 214 00:10:24,500 --> 00:10:29,180 SPEAKER_02: świadomości, o właśnie tym wartościowaniu zajęć, zadań, o 215 00:10:29,180 --> 00:10:33,000 SPEAKER_02: tym, w jaki sposób postrzegamy świat i jak jesteśmy 216 00:10:33,000 --> 00:10:33,500 SPEAKER_02: różni. 217 00:10:33,820 --> 00:10:37,300 SPEAKER_02: Bo chociażby, nie wiem, jedna rozmowa z Patrycją Kosek 218 00:10:37,300 --> 00:10:39,900 SPEAKER_02: o kolorach w światach, o synestezji, tak? 219 00:10:40,100 --> 00:10:43,320 SPEAKER_02: Czy też o tym, jak kojność jest kluczem, że właśnie to 220 00:10:43,320 --> 00:10:47,060 SPEAKER_02: dawanie może nas przemienić i tak naprawdę nasze życie 221 00:10:47,060 --> 00:10:50,680 SPEAKER_02: może być bardziej pełne i piękniejsze, o poczuciu 222 00:10:50,680 --> 00:10:56,520 SPEAKER_02: wolności, o tym, jak czasami pozwalamy się zniewalać i 223 00:10:56,520 --> 00:10:59,980 SPEAKER_02: w jaki sposób tak naprawdę wyciągać też do siebie rękę, 224 00:11:00,060 --> 00:11:03,040 SPEAKER_02: żebyśmy nie mieli takiego poczucia, że oczywiście my 225 00:11:03,040 --> 00:11:05,660 SPEAKER_02: chcemy nieść to dobro, czyli patrzymy na wszystkich, 226 00:11:06,040 --> 00:11:09,240 SPEAKER_02: wszystkim chcemy dać to, co najlepsze, ale zapominamy w 227 00:11:09,240 --> 00:11:10,920 SPEAKER_02: tym o sobie. 228 00:11:10,320 --> 00:11:13,880 SPEAKER_02: Że jednak ta nasza fundacja mówi też o tym, że to nie 229 00:11:13,880 --> 00:11:17,880 SPEAKER_02: jest to podejście egoistyczne, tylko to jest to, co ma 230 00:11:17,880 --> 00:11:22,400 SPEAKER_02: nas nieść, byśmy my rzeczywiście mogły wspierać ludzi, 231 00:11:22,580 --> 00:11:26,660 SPEAKER_02: wspierać kobiety w kryzysach, ale i w szczęściu, w 232 00:11:26,660 --> 00:11:30,360 SPEAKER_02: jakichś potyczkach, ale i w tym, co nas goni, do czego 233 00:11:30,360 --> 00:11:32,520 SPEAKER_02: chcemy się odnieść w życiu. 234 00:11:32,620 --> 00:11:33,640 SPEAKER_02: I to jest też ta pomoc. 235 00:11:33,840 --> 00:11:36,540 SPEAKER_02: I tutaj mi od razu przychodzi na myśl cały ten program 236 00:11:36,540 --> 00:11:40,260 SPEAKER_02: FORCE, bo zobacz, jak już zaczęłaś go tworzyć dla 237 00:11:40,260 --> 00:11:44,180 SPEAKER_02: dziewczyn, kobiet, które są w areszcie, to też nie 238 00:11:44,180 --> 00:11:46,520 SPEAKER_02: miałaś pojęcia, jak to będzie wyglądało, prawda? 239 00:11:46,740 --> 00:11:49,080 SPEAKER_02: I tak naprawdę okazało się, że nie dosyć, że 240 00:11:49,080 --> 00:11:53,020 SPEAKER_02: przeprowadziłaś dwie grupy, że widziałaś jakby namacalnie 241 00:11:53,020 --> 00:11:56,420 SPEAKER_02: efekty swojego pomysłu, swojej pracy, tych wszystkich 242 00:11:56,420 --> 00:11:59,420 SPEAKER_02: doświadczeń, które zebrałaś przez ostatnie dekady, to 243 00:11:59,420 --> 00:12:03,040 SPEAKER_02: jeszcze się okazało, że FORCE program dostał nagrodę i 244 00:12:03,040 --> 00:12:05,520 SPEAKER_02: wystąpiłaś w studio, w kontakcie, w telewizji o nim 245 00:12:05,520 --> 00:12:06,260 SPEAKER_02: opowiadałaś. 246 00:12:06,260 --> 00:12:08,080 SPEAKER_02: To jest niezwykły sukces. 247 00:12:08,420 --> 00:12:10,880 SPEAKER_02: Jak z perspektywy czasu Ty to odbierasz? 248 00:12:11,200 --> 00:12:14,040 SPEAKER_01: Myślę, że to, co mówisz, to mi się bardzo mocno 249 00:12:14,040 --> 00:12:17,280 SPEAKER_01: kojarzy tak naprawdę z pewnym konstruktem odporności. 250 00:12:17,700 --> 00:12:21,380 SPEAKER_01: Odporności takiej życiowej, na zawirowania, na trudności, 251 00:12:21,560 --> 00:12:24,500 SPEAKER_01: bo też w fundacji zdarzają się przecież też takie 252 00:12:24,500 --> 00:12:28,180 SPEAKER_01: kobiety, które przychodzą i mówią, że mają dosyć tej 253 00:12:28,180 --> 00:12:32,900 SPEAKER_01: motywacyjnej papki, bo po prostu życie jest dla nich na 254 00:12:32,900 --> 00:12:36,740 SPEAKER_01: ten moment tak trudne, że one nie są w stanie nawet 255 00:12:36,740 --> 00:12:40,980 SPEAKER_01: ruszyć palcem, a jak ktoś tam im mówi nie możesz biec, 256 00:12:41,040 --> 00:12:42,860 SPEAKER_01: to się ciągaj. 257 00:12:42,040 --> 00:12:44,860 SPEAKER_01: Są w ogóle jakieś hasła, które by do nich nie trafiały 258 00:12:44,860 --> 00:12:48,880 SPEAKER_01: i myślę, że w tej odporności bardzo ważne jest też to, 259 00:12:48,900 --> 00:12:52,140 SPEAKER_01: co już powiedziałaś, ale myślę, że też trzeba mieć 260 00:12:52,140 --> 00:12:54,640 SPEAKER_01: jakieś podstawowe zasady funkcjonowania, jakie sobie 261 00:12:54,640 --> 00:12:55,680 SPEAKER_01: przyjmujemy w życiu. 262 00:12:55,680 --> 00:12:59,620 SPEAKER_01: I mniej więcej też o tym w tym programie FORS było u 263 00:12:59,620 --> 00:13:02,440 SPEAKER_01: kobiet, które właśnie są w areszcie i szykują się do 264 00:13:02,440 --> 00:13:06,640 SPEAKER_01: swojego życia po, do tego życia, które mamy nadzieję 265 00:13:06,640 --> 00:13:10,140 SPEAKER_01: będzie lepsze i nie doprowadzi ich do recydywy, że nie 266 00:13:10,140 --> 00:13:11,980 SPEAKER_01: wrócą do miejsca, z którego wychodzą. 267 00:13:12,300 --> 00:13:15,160 SPEAKER_01: Czyli że ta resocjalizacja będzie jednak procesem udanym. 268 00:13:15,500 --> 00:13:18,460 SPEAKER_01: Ważne jest to, żeby sobie sprowadzić pewne zasady 269 00:13:18,460 --> 00:13:21,760 SPEAKER_01: postępowania nawet z samym sobą, a właściwie przede 270 00:13:21,760 --> 00:13:22,880 SPEAKER_01: wszystkim z samym sobą. 271 00:13:23,000 --> 00:13:26,420 SPEAKER_01: I jeżeli my je mamy i stosujemy się do nich, to dużo 272 00:13:26,420 --> 00:13:29,120 SPEAKER_01: łatwiej jest nam żyć i w społeczeństwie, ale też i 273 00:13:29,120 --> 00:13:32,680 SPEAKER_01: między bliskimi, z dziećmi, z partnerem, partnerką, 274 00:13:33,240 --> 00:13:36,360 SPEAKER_01: rodzicami, którzy też może nie są jacyś idealni, są 275 00:13:36,360 --> 00:13:39,740 SPEAKER_01: jacy są, no ale jakoś jesteśmy rodziną i powinniśmy się 276 00:13:39,740 --> 00:13:40,180 SPEAKER_01: wspierać. 277 00:13:40,240 --> 00:13:42,620 SPEAKER_01: Więc jeżeli sobie poukładamy te przekonania, jak 278 00:13:42,620 --> 00:13:44,520 SPEAKER_01: chociażby tylko przed chwilą, przed chwilą powiedziałam 279 00:13:44,920 --> 00:13:45,320 SPEAKER_01: przekonanie. 280 00:13:45,600 --> 00:13:47,100 SPEAKER_01: Przekonanie o tym, że jeżeli jesteśmy rodziną, 281 00:13:47,160 --> 00:13:48,060 SPEAKER_00: to powinniśmy się wspierać. 282 00:13:48,120 --> 00:13:49,800 SPEAKER_01: To jest przekonanie. 283 00:13:48,900 --> 00:13:51,580 SPEAKER_01: Ktoś może mieć przekonanie inne, że rodzinę można sobie 284 00:13:51,580 --> 00:13:54,220 SPEAKER_01: wybrać i wcale nie muszę się wspierać z rodziną tą z 285 00:13:54,220 --> 00:13:56,900 SPEAKER_01: krwi, a mogę się wspierać tą rodziną, którą sobie 286 00:13:56,900 --> 00:13:57,400 SPEAKER_01: wybiorę. 287 00:13:57,440 --> 00:14:00,500 SPEAKER_01: Więc tak naprawdę pierwszą rzecz, która nam jakoś układa 288 00:14:00,500 --> 00:14:02,960 SPEAKER_01: życie, jakim żyjemy, to są przekonania i my sobie te 289 00:14:02,960 --> 00:14:04,700 SPEAKER_01: przekonania możemy konstruować. 290 00:14:04,940 --> 00:14:07,160 SPEAKER_01: I moim tak samo przekonaniem jest to, że nie będę 291 00:14:07,160 --> 00:14:09,940 SPEAKER_01: pamiętać złego, że będę pamiętać tylko dobre rzeczy. 292 00:14:10,060 --> 00:14:12,740 SPEAKER_01: Ja naprawdę bardzo szybko zapominam te złe rzeczy, a 293 00:14:12,740 --> 00:14:15,220 SPEAKER_01: nawet kiedy jakaś myśl natrętna mnie dręczy, to ja się 294 00:14:15,220 --> 00:14:17,820 SPEAKER_01: zaczynam denerwować, że ciągle o tym myślę i szukam 295 00:14:17,820 --> 00:14:20,840 SPEAKER_01: sposobu, żeby o tym zapomnieć, żeby uciec w jakąś 296 00:14:20,840 --> 00:14:24,920 SPEAKER_01: właśnie piosenkę, coś zrobić, coś napisać, coś namalować, 297 00:14:25,250 --> 00:14:28,690 SPEAKER_01: przenieść uwagę zupełnie na coś innego, żeby się uwolnić 298 00:14:28,690 --> 00:14:30,330 SPEAKER_01: z tej negatywnej myśli. 299 00:14:30,670 --> 00:14:33,810 SPEAKER_01: I tak naprawdę te przekonania rzeczy, jakie chcemy, 300 00:14:34,150 --> 00:14:37,670 SPEAKER_01: prawdy o świecie i jakim chcemy przypisać ten zielony 301 00:14:37,670 --> 00:14:40,890 SPEAKER_01: taki ptaszek, tik, że to jest prawda dla nas, że my 302 00:14:40,890 --> 00:14:43,390 SPEAKER_01: ją przyjmujemy jako status quo, to to jest taki 303 00:14:43,390 --> 00:14:44,050 SPEAKER_01: pierwszy krok. 304 00:14:44,050 --> 00:14:48,870 SPEAKER_01: I na tę naszą odporność i to poczucie mocy bardzo jest 305 00:14:48,870 --> 00:14:51,430 SPEAKER_01: ważne, żeby sobie przyjąć też i ja mogę się tylko 306 00:14:51,430 --> 00:14:53,410 SPEAKER_01: podzielić jakie założenia, jakie przekonania się u mnie 307 00:14:53,410 --> 00:14:54,230 SPEAKER_01: w życiu sprawdziły. 308 00:14:54,470 --> 00:14:58,830 SPEAKER_01: Mam też takie przekonanie, że ważnych życiowo decyzji, 309 00:14:59,130 --> 00:15:02,670 SPEAKER_01: takich naprawdę, które zmieniają trajektorię mojego lotu, 310 00:15:03,090 --> 00:15:06,070 SPEAKER_01: nie podejmuję wtedy, kiedy czuję, że nie jestem sobą. 311 00:15:06,430 --> 00:15:09,270 SPEAKER_01: Czyli wiem, że są jakieś okoliczności, które na mnie 312 00:15:09,270 --> 00:15:12,690 SPEAKER_01: wpływają, że jestem w jakiś sposób albo zmęczona, albo 313 00:15:12,690 --> 00:15:15,510 SPEAKER_01: bardziej zdenerwowana, albo, że nie jestem do końca może 314 00:15:15,510 --> 00:15:18,110 SPEAKER_01: racjonalna, że może nawet tego nie wiem, ale 315 00:15:18,110 --> 00:15:20,510 SPEAKER_01: podświadomię, w jaki sposób to na mnie wpływa. 316 00:15:20,830 --> 00:15:24,070 SPEAKER_01: I wtedy staram się przeczekać i nie podejmować ważnych 317 00:15:24,070 --> 00:15:28,390 SPEAKER_01: życiowo decyzji, dopóki mi nie przejdzie albo dopóki nie 318 00:15:28,390 --> 00:15:31,450 SPEAKER_01: nabiorę pewności, że te czynniki, te jakieś dodatkowe 319 00:15:31,450 --> 00:15:34,250 SPEAKER_01: okoliczności już minęły, a ja nadal tak uważam. 320 00:15:34,350 --> 00:15:36,630 SPEAKER_01: No to jeżeli ja dalej tak uważam, to nie jest to, że 321 00:15:36,630 --> 00:15:39,250 SPEAKER_01: ktoś albo coś miało na mnie jakiś wpływ i ja pod 322 00:15:39,250 --> 00:15:41,710 SPEAKER_01: wpływem podejmuję decyzję, tylko rzeczywiście tego chcę. 323 00:15:41,710 --> 00:15:42,630 SPEAKER_01: Utwierdzam się. 324 00:15:42,790 --> 00:15:47,050 SPEAKER_01: I wtedy te zmiany toru są przemyślane i nie robi się 325 00:15:47,050 --> 00:15:49,850 SPEAKER_01: w ten sposób też decyzji, z których się potem chce 326 00:15:49,850 --> 00:15:50,450 SPEAKER_01: wycofać. 327 00:15:50,840 --> 00:15:53,560 SPEAKER_01: Więc tak naprawdę takie przekonanie, że prześpię się z 328 00:15:53,560 --> 00:15:57,260 SPEAKER_01: tym albo dam sobie na to tydzień albo też jest bardzo 329 00:15:57,260 --> 00:15:58,900 SPEAKER_01: dobre przekonanie. 330 00:15:57,980 --> 00:16:00,700 SPEAKER_01: Jeżeli nie odpisałam na to od razu, to być może nie 331 00:16:00,700 --> 00:16:02,860 SPEAKER_01: jest to propozycja, na którą chcę odpowiedzieć na tak. 332 00:16:03,160 --> 00:16:05,820 SPEAKER_01: I to jest już taka jakby pierwsza przesłanka, że z 333 00:16:05,820 --> 00:16:08,460 SPEAKER_01: dużym prawdopodobieństwem coś mi tutaj nie gra. 334 00:16:08,540 --> 00:16:10,640 SPEAKER_01: Chociaż nie wiem co, to do końca nie ma tego 335 00:16:10,640 --> 00:16:11,220 SPEAKER_01: synchronu. 336 00:16:11,220 --> 00:16:15,000 SPEAKER_01: Więc przekonania i właśnie takie założenie, że nie 337 00:16:15,000 --> 00:16:17,460 SPEAKER_01: podejmuję życiowo ważnych decyzji w momencie, kiedy nie 338 00:16:17,460 --> 00:16:18,100 SPEAKER_01: jestem sobą. 339 00:16:18,260 --> 00:16:21,360 SPEAKER_01: I takim jeszcze jednym bardzo ważnym przekonaniem, takim 340 00:16:21,360 --> 00:16:26,140 SPEAKER_01: postanowieniem, które mnie pozwala modulować siebie w 341 00:16:26,140 --> 00:16:30,760 SPEAKER_01: czasie, czyli wypracowywać zdrowe nawyki i realizować z 342 00:16:30,760 --> 00:16:33,800 SPEAKER_01: determinacją pewne jakieś, można powiedzieć, utopijne 343 00:16:33,800 --> 00:16:37,700 SPEAKER_01: wizje, jest to, że jestem osobą, której absolutnie 344 00:16:37,700 --> 00:16:38,900 SPEAKER_01: zawsze dotrzymuję słowa. 345 00:16:39,120 --> 00:16:42,740 SPEAKER_01: Czyli jeżeli ja sobie coś obiecuję, to dotrzymuję sobie 346 00:16:42,740 --> 00:16:43,200 SPEAKER_01: słowa. 347 00:16:43,680 --> 00:16:46,060 SPEAKER_00: Z biegiem czasu musiałam do tego dodać 348 00:16:46,060 --> 00:16:48,880 SPEAKER_01: jeszcze takie jedno przyrzeczenie, że jeżeli jestem 349 00:16:48,880 --> 00:16:52,660 SPEAKER_01: wyrozumiała i dobra dla innych, to ja również zasługuję 350 00:16:52,660 --> 00:16:55,240 SPEAKER_01: na to, żebym była dla siebie tak samo wyrozumiała i 351 00:16:55,240 --> 00:16:56,560 SPEAKER_01: dobra. 352 00:16:55,860 --> 00:16:58,760 SPEAKER_01: I myślę, że to jest taka ważna lekcja jakiejś tam 353 00:16:58,760 --> 00:17:01,740 SPEAKER_01: ostatniej może dekady, może więcej niż dekady, kiedy 354 00:17:01,740 --> 00:17:05,120 SPEAKER_01: nagle odkryłam, że powinnam być też dobra dla siebie, a 355 00:17:05,120 --> 00:17:06,320 SPEAKER_01: nie tylko dla innych ludzi. 356 00:17:06,660 --> 00:17:09,220 SPEAKER_01: Więc z jednej strony to trzymanie siebie na krótki smy, 357 00:17:09,300 --> 00:17:12,240 SPEAKER_01: czyli ta taka determinacja, jest to bardzo skuteczna 358 00:17:12,240 --> 00:17:14,960 SPEAKER_01: strategia w dochodzeniu do celu, ale może się okazać, 359 00:17:15,040 --> 00:17:16,900 SPEAKER_01: że sami się po prostu wykończymy. 360 00:17:17,180 --> 00:17:20,940 SPEAKER_01: Więc tutaj, aby zachować tą jakąś równowagę między 361 00:17:20,940 --> 00:17:24,240 SPEAKER_01: dążeniem, a po prostu istnieniem, to warto sobie dodać 362 00:17:24,240 --> 00:17:25,280 SPEAKER_01: tą wyrozumiałość 363 00:17:25,280 --> 00:17:27,640 SPEAKER_00: i bycie dla siebie po prostu dobrym. 364 00:17:27,940 --> 00:17:30,780 SPEAKER_01: I to taki może trochę długi ten wywód był, ale 365 00:17:30,780 --> 00:17:33,600 SPEAKER_01: wracając do Forstu, tak naprawdę tam kobiety, czego się 366 00:17:33,600 --> 00:17:35,440 SPEAKER_01: uczyły, to przede wszystkim obserwacji. 367 00:17:35,800 --> 00:17:38,220 SPEAKER_01: I dla nich bardzo ważnym przyrzeczeniem i tak jakby 368 00:17:38,220 --> 00:17:41,760 SPEAKER_01: zmianą, która była na początku tego procesu, było to, 369 00:17:41,780 --> 00:17:45,180 SPEAKER_01: żeby zauważyć, że to, że one na coś reagują, jest ich 370 00:17:45,180 --> 00:17:47,620 SPEAKER_01: odpowiedzialnością, ale nie odpowiadając za to, co im 371 00:17:47,620 --> 00:17:49,440 SPEAKER_01: się przytrafia, w sensie, co się dzieje dookoła. 372 00:17:49,560 --> 00:17:52,340 SPEAKER_01: One mogą wybierać może sytuację, ale nie wpłyną na to, 373 00:17:52,360 --> 00:17:53,900 SPEAKER_01: że ktoś wejdzie do pokoju albo nie wejdzie. 374 00:17:54,040 --> 00:17:56,400 SPEAKER_01: No i teraz od nich zależy, jak one zareagują na tę 375 00:17:56,400 --> 00:17:57,380 SPEAKER_01: osobę, która wejdzie. 376 00:17:57,660 --> 00:18:00,320 SPEAKER_01: Czyli nie tyle w życiu mamy wpływ na wszystkie czynniki 377 00:18:00,320 --> 00:18:04,160 SPEAKER_01: dookoła, bo to jest bardzo przypadkowe i naprawdę za 378 00:18:04,160 --> 00:18:07,240 SPEAKER_01: wieloma sukcesami stoi przypadek, że ktoś w tym czasie 379 00:18:07,240 --> 00:18:08,380 SPEAKER_00: i miejscu się zbiegł 380 00:18:08,380 --> 00:18:12,560 SPEAKER_01: z drugą stroną i akurat potrzeby i zasoby, okoliczności 381 00:18:12,560 --> 00:18:14,500 SPEAKER_01: po prostu wspierały dany pomysł. 382 00:18:14,840 --> 00:18:17,140 SPEAKER_01: Tak samo wszelkie tragedie, jakie się dzieją, zazwyczaj 383 00:18:17,140 --> 00:18:20,160 SPEAKER_01: są właśnie też jakimś tam zbiegiem przypadku i teraz 384 00:18:20,160 --> 00:18:21,760 SPEAKER_01: kwestia, jak my na to zareagujemy. 385 00:18:22,120 --> 00:18:25,980 SPEAKER_01: Bo jeżeli dana dziewczyna, która jest matką już tam, 386 00:18:26,020 --> 00:18:28,240 SPEAKER_01: nie wiem, trójki, czwórki dzieci, młoda dziewczyna, 387 00:18:28,600 --> 00:18:31,640 SPEAKER_01: trafia do więzienia za udział tam w jakiejś akcji, 388 00:18:31,640 --> 00:18:35,080 SPEAKER_01: gdzie była kierowcą, no to być może była do tego 389 00:18:35,080 --> 00:18:38,720 SPEAKER_01: zmuszona, ale przez chwilę była tam sama w tym aucie 390 00:18:38,720 --> 00:18:41,840 SPEAKER_01: jako kierowca i mogła, kiedy już nie było jakby grupy, 391 00:18:41,960 --> 00:18:44,780 SPEAKER_01: nikt jej tam nie groził obok, mogła podjąć inną 392 00:18:44,780 --> 00:18:45,320 SPEAKER_01: decyzję. 393 00:18:45,640 --> 00:18:49,320 SPEAKER_01: Nawet na ostatniej, prostej, cały czas odpowiadamy za 394 00:18:49,320 --> 00:18:51,000 SPEAKER_01: siebie i to jest nasza odpowiedzialność. 395 00:18:51,320 --> 00:18:53,740 SPEAKER_01: Nie znam szczegółów sprawy, nie wiem, jak tam było z 396 00:18:53,740 --> 00:18:57,140 SPEAKER_01: tymi innymi osobami, ale próbując dochować słowa ani 397 00:18:57,140 --> 00:19:00,340 SPEAKER_01: właściwym osobom, nie sobie, tylko innym, możemy się 398 00:19:00,340 --> 00:19:03,640 SPEAKER_01: wplątać w spore kłopoty, bo przede wszystkim powinniśmy 399 00:19:03,640 --> 00:19:07,860 SPEAKER_01: być wierni sobie i bierzemy odpowiedzialność za nasze 400 00:19:07,860 --> 00:19:10,540 SPEAKER_01: reakcje, za to, co my mówimy i to jest nasza 401 00:19:10,540 --> 00:19:11,800 SPEAKER_01: całkowicie odpowiedzialność. 402 00:19:12,320 --> 00:19:15,800 SPEAKER_01: I tak naprawdę bardzo ważną nauką dla tych kobiet było 403 00:19:15,800 --> 00:19:18,820 SPEAKER_01: to, żeby zacząć obserwować twoje emocje, żeby rozumieć 404 00:19:18,820 --> 00:19:22,120 SPEAKER_01: te emocje, rozumieć też miks emocji, jak chociaż, nie 405 00:19:22,120 --> 00:19:24,260 SPEAKER_01: wiem, obrzydzenie jest miksem emocji, 406 00:19:24,480 --> 00:19:26,440 SPEAKER_00: że te emocje są wielowarstwowe 407 00:19:26,440 --> 00:19:31,380 SPEAKER_01: i nauczyć się zarządzać sobą, uspokajać ciało i też 408 00:19:31,380 --> 00:19:33,660 SPEAKER_01: bardzo ważnym tam jednym z tych etapów warsztatowych 409 00:19:33,660 --> 00:19:37,640 SPEAKER_01: było to, że te kobiety zrozumiały, że tak naprawdę jest 410 00:19:37,640 --> 00:19:40,540 SPEAKER_01: impuls, ale potem jest myśl, która go interpretuje. 411 00:19:40,900 --> 00:19:44,600 SPEAKER_01: I tak naprawdę ta nasza interpretacja jest najważniejsza. 412 00:19:44,920 --> 00:19:47,100 SPEAKER_01: Czyli jeżeli my sobie na początku złożymy zbiór 413 00:19:47,100 --> 00:19:49,700 SPEAKER_01: przekonań o świecie, który będzie wpływał na naszą 414 00:19:49,700 --> 00:19:52,400 SPEAKER_01: interpretację wydarzeń, która nas dotyka, to wtedy 415 00:19:52,400 --> 00:19:54,700 SPEAKER_01: jesteśmy w stanie reagować tak, jak sobie tego życzymy. 416 00:19:54,980 --> 00:19:57,240 SPEAKER_01: Czyli nie jesteśmy na automacie i jeżeli mamy jakieś 417 00:19:57,240 --> 00:19:59,760 SPEAKER_01: przekonania, które nam szkodzą, no to warto je sobie 418 00:19:59,760 --> 00:20:02,140 SPEAKER_01: zmapować i zamienić na te budujące. 419 00:20:02,400 --> 00:20:05,960 SPEAKER_01: Bo jeżeli, załóżmy, ty prowadzisz szkolenie i widzisz 420 00:20:05,960 --> 00:20:08,700 SPEAKER_01: jakąś osobę, która wygląda na nie zainteresowaną, jest 421 00:20:08,700 --> 00:20:11,040 SPEAKER_01: ciągle na telefonie, ty tam coś opowiadasz i w ogóle 422 00:20:11,040 --> 00:20:14,220 SPEAKER_01: nie ma zero kontaktu i tak naprawdę nie wiesz tego, 423 00:20:14,680 --> 00:20:16,100 SPEAKER_01: dlaczego ono na tym telefonie jest. 424 00:20:16,180 --> 00:20:18,720 SPEAKER_01: Możesz sobie założyć, że jesteś niekompetentna, mówisz 425 00:20:18,720 --> 00:20:21,420 SPEAKER_01: nudne rzeczy, w ogóle co ona tu robi, po co przyszła 426 00:20:21,420 --> 00:20:24,380 SPEAKER_01: i zaczniesz się stresować, zaczniesz się zastanawiać, 427 00:20:24,500 --> 00:20:27,040 SPEAKER_01: może coś zmienisz w ciągu, może stracisz wątek, 428 00:20:27,320 --> 00:20:30,940 SPEAKER_01: spadniesz z tej fali, a być może ta osoba ma, nie 429 00:20:30,940 --> 00:20:32,160 SPEAKER_01: wiem, brata w szpitalu. 430 00:20:32,500 --> 00:20:33,780 SPEAKER_01: Nie wiesz po prostu tego. 431 00:20:34,160 --> 00:20:37,160 SPEAKER_01: Albo ktoś nagle wstaje i wychodzi i myślisz sobie, 432 00:20:37,320 --> 00:20:38,540 SPEAKER_01: kurczę, byłam do niczego. 433 00:20:38,740 --> 00:20:40,000 SPEAKER_01: I po co sobie to robisz? 434 00:20:40,080 --> 00:20:41,020 SPEAKER_01: Nie wiesz, dlaczego ono wychodzi. 435 00:20:41,140 --> 00:20:45,180 SPEAKER_01: W ogóle ludzie przeceniają to, jak są ważni dla świata. 436 00:20:45,420 --> 00:20:47,400 SPEAKER_01: Nie jesteśmy absolutnie ważni dla świata. 437 00:20:47,520 --> 00:20:49,760 SPEAKER_01: Myślę, że każdy jest najważniejszy dla siebie samego. 438 00:20:49,760 --> 00:20:53,220 SPEAKER_01: I świadomość tego, że ludzi najbardziej interesują oni 439 00:20:53,220 --> 00:20:56,940 SPEAKER_01: sami jest bardzo pocieszająca, bo zajmujemy koleżanki i 440 00:20:56,940 --> 00:20:59,300 SPEAKER_01: innych ludzi, to ludzie powiedzą może przed minutę, a 441 00:20:59,300 --> 00:21:02,060 SPEAKER_01: tak naprawdę na koniec dnia to my się zmagamy z 442 00:21:02,060 --> 00:21:03,780 SPEAKER_01: własnymi konsekwencjami. 443 00:21:03,460 --> 00:21:05,700 SPEAKER_01: Czyli teraz, jeżeli my w tym postanowieniu na to, co 444 00:21:05,700 --> 00:21:07,980 SPEAKER_01: nas spotyka, czyli właśnie to, że ktoś tam rozmawia, 445 00:21:08,120 --> 00:21:11,180 SPEAKER_01: szedcze, wychodzi, nie będziemy tego odbierać do siebie, 446 00:21:11,460 --> 00:21:14,520 SPEAKER_01: tylko będziemy w stanie obiektywnie powiedzieć, że to 447 00:21:14,520 --> 00:21:17,240 SPEAKER_01: nas nie dotyczy, to zostaniemy na swojej linii. 448 00:21:17,240 --> 00:21:19,970 SPEAKER_01: I to jest taka jakby pierwsza umiejętność, która tym 449 00:21:19,970 --> 00:21:23,290 SPEAKER_01: kobietom osadzonym pozwala zacząć planować swoje życie na 450 00:21:23,290 --> 00:21:24,610 SPEAKER_01: nowo. 451 00:21:23,950 --> 00:21:27,530 SPEAKER_01: Bo tam już oczywiście poczucie sprawstwa, te mechanizmy, 452 00:21:27,910 --> 00:21:30,870 SPEAKER_01: style reakcji, to są już takie bardziej skomplikowane 453 00:21:30,870 --> 00:21:34,550 SPEAKER_01: rzeczy, które wymagają pracy, też i planowanie, no i 454 00:21:34,550 --> 00:21:37,250 SPEAKER_01: przy ograniczonych zasobach, współpraca z organami 455 00:21:37,250 --> 00:21:39,540 SPEAKER_01: kontrolnymi, ale też i z pomocą społeczną 456 00:21:39,540 --> 00:21:42,120 SPEAKER_00: i możliwości, jakie są przed takimi osobami. 457 00:21:42,360 --> 00:21:43,100 SPEAKER_00: To są tak naprawdę 458 00:21:43,100 --> 00:21:44,260 SPEAKER_01: tematy dodatkowe. 459 00:21:44,360 --> 00:21:47,260 SPEAKER_01: Moim zdaniem cały kłopot się bierze właśnie tutaj, na 460 00:21:47,260 --> 00:21:49,860 SPEAKER_01: poziomie przekonań, które wpływają na to, jak 461 00:21:49,860 --> 00:21:51,700 SPEAKER_01: interpretujemy to, co nam się przytrafia. 462 00:21:51,860 --> 00:21:54,880 SPEAKER_01: I jeżeli potrafimy zapanować nad swoją reakcją, to 463 00:21:54,880 --> 00:21:55,740 SPEAKER_01: jesteśmy do przodu. 464 00:21:56,100 --> 00:21:58,700 SPEAKER_02: W sumie można powiedzieć, że dałaś taką definicję, o 465 00:21:58,700 --> 00:22:01,980 SPEAKER_02: którą się chciałam Ciebie zapytać, o definicję mocy. 466 00:22:02,280 --> 00:22:05,940 SPEAKER_02: I tak naprawdę to jest ten klucz i już nie trzeba o 467 00:22:05,940 --> 00:22:06,480 SPEAKER_02: to pytać. 468 00:22:06,740 --> 00:22:09,340 SPEAKER_02: To tak naprawdę jest ta moc, właśnie to zrozumienie i 469 00:22:09,340 --> 00:22:12,540 SPEAKER_02: świadomość tego, co Ty czujesz, w jaki sposób Ty chcesz 470 00:22:12,540 --> 00:22:16,620 SPEAKER_02: żyć, jak postrzegasz świat i co jest dla Ciebie tak 471 00:22:16,620 --> 00:22:20,420 SPEAKER_02: naprawdę ważne, żeby zachować tą równowagę w życiu i 472 00:22:20,420 --> 00:22:22,900 SPEAKER_02: właśnie móc dalej podążać, bo w momencie, kiedy 473 00:22:22,900 --> 00:22:25,800 SPEAKER_02: wpadniemy w pułapki takich przekonań, nie jesteśmy w 474 00:22:25,800 --> 00:22:28,840 SPEAKER_02: stanie z nich wyjść i kręcimy się w koło wrotku jak 475 00:22:28,840 --> 00:22:31,200 SPEAKER_02: chomik i mówimy, że no nie da się, po prostu nie ma 476 00:22:31,200 --> 00:22:32,820 SPEAKER_02: żadnego wyjścia, nie ma żadnej drogi. 477 00:22:32,940 --> 00:22:35,680 SPEAKER_02: A przecież w każdym momencie możemy się zatrzymać, 478 00:22:36,030 --> 00:22:41,070 SPEAKER_02: spojrzeć i spróbować zmienić myślenie, zrobić jakiś inny 479 00:22:41,070 --> 00:22:45,250 SPEAKER_02: krop w tą stronę, która no wydaje nam się, że będzie 480 00:22:45,250 --> 00:22:46,930 SPEAKER_02: lepsza, tak? 481 00:22:46,290 --> 00:22:50,110 SPEAKER_01: Znaczy w ogóle moc taka życiowa, witalność, każdy ma 482 00:22:50,110 --> 00:22:53,290 SPEAKER_01: inną, bo to jest jakaś suma potencjału w ogóle naszej 483 00:22:53,290 --> 00:22:56,050 SPEAKER_01: fizyczności, organizmu, jakimi zostaliśmy obdarzeni. 484 00:22:56,490 --> 00:23:00,090 SPEAKER_01: Jak działa nasza, nie wiem, trzustka, wątroba i 485 00:23:00,090 --> 00:23:03,110 SPEAKER_01: oczywiście, że możemy dietą to poprawiać i ruchem 486 00:23:03,110 --> 00:23:06,030 SPEAKER_01: zwalcza się również cukrzycę, tam na jakimś etapie można 487 00:23:06,030 --> 00:23:08,790 SPEAKER_01: tofnąć pewne procesy patologiczne w organizmie. 488 00:23:09,090 --> 00:23:11,550 SPEAKER_00: No ale każdy ma inną siłę organizmu, 489 00:23:11,630 --> 00:23:12,830 SPEAKER_01: ale też i psychiki, tak? 490 00:23:12,970 --> 00:23:15,750 SPEAKER_01: I to, jaka jest ta suma potencjału organizmu i 491 00:23:15,750 --> 00:23:19,090 SPEAKER_01: psychiki, ona odpowiada za tą naszą odporność, czyli to, 492 00:23:19,190 --> 00:23:22,910 SPEAKER_01: jak sobie będziemy radzić ze strefem, jaką będziemy mieć 493 00:23:22,910 --> 00:23:24,110 SPEAKER_01: zdolność do działania, 494 00:23:24,410 --> 00:23:25,530 SPEAKER_00: tak? 495 00:23:24,530 --> 00:23:27,550 SPEAKER_01: Więc z jednej strony jest to jakaś biologiczna sprawność 496 00:23:27,550 --> 00:23:30,410 SPEAKER_01: komórek i takiej energii, jaką jesteśmy w stanie w 497 00:23:30,410 --> 00:23:31,430 SPEAKER_01: sobie wytworzyć. 498 00:23:31,510 --> 00:23:35,350 SPEAKER_01: No a od strony takiej filozoficznej, no to to jest to, 499 00:23:35,490 --> 00:23:38,310 SPEAKER_01: jak my jesteśmy nastawieni na to, żeby dążyć do 500 00:23:38,310 --> 00:23:40,930 SPEAKER_01: jakiegoś rozwoju, samorealizacji, jakichś działań, 501 00:23:41,110 --> 00:23:43,770 SPEAKER_01: stworzenia, nie wiem, dzieła, które nas przetrwa. 502 00:23:44,170 --> 00:23:47,110 SPEAKER_01: Więc to są te, myślę, takie wymiary fizyczne, psychiczne 503 00:23:47,110 --> 00:23:48,170 SPEAKER_01: i duchowe, tak? 504 00:23:48,330 --> 00:23:50,890 SPEAKER_01: Że mamy poziom takiej tej odpowiedniej regeneracji, z 505 00:23:50,890 --> 00:23:53,530 SPEAKER_01: tym odżywiania i to nasza sprawność, poziom energii. 506 00:23:53,550 --> 00:23:56,250 SPEAKER_01: Wymiar psychiczny, czyli jaką sobie radzimy z trudnymi 507 00:23:56,250 --> 00:23:58,990 SPEAKER_01: sytuacjami i to dobrze jest znać na to sposoby, tak? 508 00:23:59,370 --> 00:24:03,030 SPEAKER_01: Żeby świadomie sobą sterować, żeby być samosterowym, a 509 00:24:03,030 --> 00:24:06,650 SPEAKER_01: nie reagować, nie być reaktywnym tylko na otoczenie. 510 00:24:06,970 --> 00:24:10,450 SPEAKER_01: Jaką mamy w ogóle motywację do tego, żeby wziąć drabinę 511 00:24:10,450 --> 00:24:11,490 SPEAKER_01: i pokonać ten mur? 512 00:24:11,730 --> 00:24:14,170 SPEAKER_01: Że po prostu w ogóle jesteśmy w stanie dojrzeć drabinę, 513 00:24:14,290 --> 00:24:15,290 SPEAKER_01: która leży pod murem? 514 00:24:15,650 --> 00:24:17,910 SPEAKER_01: No i ten trzeci wymiar, który zawsze podkreślam, wymiar 515 00:24:17,910 --> 00:24:20,890 SPEAKER_01: duchowy, poczucie sensu, jakiejś harmonii, to jest też 516 00:24:20,890 --> 00:24:23,570 SPEAKER_01: bardzo ważny aspekt, którego uważam nie należy w ogóle 517 00:24:23,570 --> 00:24:27,970 SPEAKER_01: pomijać, bo jako pełne osoby jesteśmy w stanie 518 00:24:27,970 --> 00:24:32,370 SPEAKER_01: rzeczywiście mówić o tym, że ktoś ma tą energię, że ma 519 00:24:32,370 --> 00:24:35,250 SPEAKER_01: ktoś tę moc sprawczą, czyli wpływ, tak? 520 00:24:35,630 --> 00:24:36,230 SPEAKER_02: No to prawda. 521 00:24:36,610 --> 00:24:39,350 SPEAKER_02: Słuchaj, a w tym roku miałyśmy dwa spotkania do 522 00:24:39,350 --> 00:24:42,950 SPEAKER_02: ładowania mocy dla Instytutu Debory, dla patronek, dla 523 00:24:42,950 --> 00:24:47,030 SPEAKER_02: wolontariuszek i tak sobie myślę, że to było coś innego 524 00:24:47,030 --> 00:24:51,430 SPEAKER_02: niż w zeszłym roku, gdzie organizowałyśmy konferencje dla 525 00:24:51,430 --> 00:24:55,150 SPEAKER_02: większej grupy, ale mam takie poczucie, że to było 526 00:24:55,150 --> 00:24:58,090 SPEAKER_02: bardzo potrzebne i to też jest tak, że właśnie jakby 527 00:24:58,090 --> 00:24:59,990 SPEAKER_02: ewoluujemy. 528 00:24:59,430 --> 00:25:02,290 SPEAKER_01: Stąd w tym roku się odbyły dwa doładowania mocy bardzo 529 00:25:02,290 --> 00:25:05,130 SPEAKER_01: kameralne i to też w odpowiedzi na potrzeby, tak? 530 00:25:05,290 --> 00:25:08,030 SPEAKER_01: Bo zostało nam to zgłoszone, że dziewczyny potrzebują 531 00:25:08,870 --> 00:25:12,690 SPEAKER_01: rzeczywiście wyjechać w mniejszym gronie te dziewczyny, 532 00:25:12,810 --> 00:25:14,550 SPEAKER_01: które z nami pracują roboczo, tak? 533 00:25:14,730 --> 00:25:17,150 SPEAKER_01: Czyli tak naprawdę dla naszych wolontariuszek, też dla 534 00:25:17,150 --> 00:25:20,310 SPEAKER_01: naszych patronek z Patronite, żeby pobyć ze sobą, 535 00:25:20,430 --> 00:25:23,370 SPEAKER_01: porozmawiać, krzyżować pewne myśli w mniejszym gronie. 536 00:25:23,670 --> 00:25:26,470 SPEAKER_01: Można powiedzieć taki short mastermind, tak? 537 00:25:26,690 --> 00:25:30,270 SPEAKER_01: Bardziej quick niż short może, bo on jest nie tyle 538 00:25:30,270 --> 00:25:33,590 SPEAKER_01: krótki, ile szybki, ale bardzo owocny, bo przecież ten 539 00:25:33,590 --> 00:25:37,450 SPEAKER_01: lutowy, który miałyśmy, zaowocował tym, że fundacja jest 540 00:25:37,450 --> 00:25:42,210 SPEAKER_01: w dwóch teraz projektach europejskich i mamy partnerów z 541 00:25:42,210 --> 00:25:46,030 SPEAKER_01: całej Europy i czekamy teraz na wyniki i być może 542 00:25:46,030 --> 00:25:49,630 SPEAKER_01: wtedy będzie trzeba zakasać rękawy i wykonać to, co się 543 00:25:49,630 --> 00:25:53,250 SPEAKER_01: tam wymyśliło kreatywnie, ale ja jestem dużo, dużo 544 00:25:53,250 --> 00:25:56,770 SPEAKER_01: bliższa takiemu postępowaniu, żeby właśnie współdziałać 545 00:25:56,770 --> 00:25:59,650 SPEAKER_01: i to współdziałanie zawsze mnie motywowało i to jest w 546 00:25:59,650 --> 00:26:02,190 SPEAKER_01: ogóle pierwsze hasło pamiętam fundacji, współpraca, która 547 00:26:02,190 --> 00:26:03,530 SPEAKER_01: motywuje do działania. 548 00:26:03,690 --> 00:26:05,350 SPEAKER_01: To było jakieś takie hasło jeszcze z czasów, kiedy 549 00:26:05,350 --> 00:26:08,250 SPEAKER_01: fundacja nie była fundacją, bo rzeczywiście to jest dla 550 00:26:08,250 --> 00:26:10,670 SPEAKER_01: mnie niesamowicie motywująca, że możemy coś zrobić. 551 00:26:10,950 --> 00:26:14,110 SPEAKER_01: Realnie, łącząc swoje zasoby, jesteśmy w stanie 552 00:26:14,110 --> 00:26:17,630 SPEAKER_01: wprowadzić jakąś zmianę w świecie, zmianę jakościową i 553 00:26:17,630 --> 00:26:20,330 SPEAKER_01: to jest dla mnie bardzo ważne i to jest moim jakimś 554 00:26:20,330 --> 00:26:22,510 SPEAKER_01: takim poczuciem sensu, że to ma sens. 555 00:26:22,850 --> 00:26:25,970 SPEAKER_01: Więc ja nie chcę być producentką eventów, ja chcę robić 556 00:26:25,970 --> 00:26:29,350 SPEAKER_01: konkretne rzeczy, dzieła i po prostu już tak inne, 557 00:26:29,510 --> 00:26:32,670 SPEAKER_01: cudowne są eventy, które robią i mają swoje cele, 558 00:26:32,810 --> 00:26:35,070 SPEAKER_01: przeznaczenie, że ja chętnie jako uczestniczka tam 559 00:26:35,070 --> 00:26:38,590 SPEAKER_01: dołączę, a sama się skupię na projektach, które tworzą 560 00:26:38,590 --> 00:26:39,130 SPEAKER_01: nowe rzeczy. 561 00:26:39,290 --> 00:26:42,490 SPEAKER_01: Moją supermocą jest tworzenie nowych produktów. 562 00:26:42,650 --> 00:26:46,210 SPEAKER_01: No i jeżeli można zrobić produkt społeczny, który będzie 563 00:26:46,210 --> 00:26:48,670 SPEAKER_01: dostępny dzięki Unii, no to ja ten produkt chętnie 564 00:26:48,670 --> 00:26:49,110 SPEAKER_01: stworzę. 565 00:26:49,410 --> 00:26:52,450 SPEAKER_01: Tak samo jak stworzyłam Ford, który po konkursie, ja 566 00:26:52,450 --> 00:26:55,950 SPEAKER_01: wszystkie prawa przez zostały oddane dla służb i on po 567 00:26:55,950 --> 00:26:58,750 SPEAKER_01: konkursie, przynajmniej w teorii, ma być wdrażany w 568 00:26:58,750 --> 00:27:01,810 SPEAKER_01: służbie więziennej w Polsce, więc ja nie mam w tym 569 00:27:01,810 --> 00:27:04,510 SPEAKER_01: problemu, żeby coś stworzyć, sprawdzić czy działa i 570 00:27:04,510 --> 00:27:06,970 SPEAKER_01: oddać po prostu zarządzanie do komuś innemu i 571 00:27:06,970 --> 00:27:07,830 SPEAKER_01: przenoszeniu dalej. 572 00:27:08,350 --> 00:27:11,310 SPEAKER_02: A czy masz jakieś oczekiwania wobec fundacji jako 573 00:27:11,310 --> 00:27:12,130 SPEAKER_02: instytucji? 574 00:27:12,510 --> 00:27:13,670 SPEAKER_02: Fundacja jako instytucja 575 00:27:13,670 --> 00:27:18,870 SPEAKER_01: w dużej mierze jest w jakiś sposób powiązana też ze 576 00:27:18,870 --> 00:27:23,330 SPEAKER_01: mną, no bo ja powołałam, ale też jakby nadała mi swoją 577 00:27:23,330 --> 00:27:27,090 SPEAKER_01: filozofię życia, działania, czyli tworzenia rzeczy, które 578 00:27:27,090 --> 00:27:30,540 SPEAKER_01: komuś faktycznie są potrzebne, które się będą sprawdzały 579 00:27:30,540 --> 00:27:33,780 SPEAKER_01: i taką misją teraz na tym etapie, na jakim jesteśmy, 580 00:27:33,840 --> 00:27:36,600 SPEAKER_01: to jest to, żeby właśnie tworzyć produkty, które 581 00:27:36,600 --> 00:27:39,160 SPEAKER_01: rzeczywiście będą pomagały pewnym grupom społecznym 582 00:27:39,160 --> 00:27:42,620 SPEAKER_01: pokonywać ich bariery, jak chociażby FORS pokonywał 583 00:27:42,620 --> 00:27:44,420 SPEAKER_01: barierę sprawstwa, czyli wyjście 584 00:27:44,420 --> 00:27:45,720 SPEAKER_01: z wyuczonej bezradności. 585 00:27:46,020 --> 00:27:48,800 SPEAKER_01: I teraz ten jeden projekt, który tam czekamy, ten 586 00:27:48,800 --> 00:27:53,300 SPEAKER_01: unijny, ma tak naprawdę wzmacniać dobrostan młodzieży i 587 00:27:53,300 --> 00:27:57,120 SPEAKER_01: też budować wśród nich liderów, którzy świadomi zagrożeń 588 00:27:57,120 --> 00:28:00,260 SPEAKER_01: ekologicznych, jakie przed nami stają, ale też i 589 00:28:00,260 --> 00:28:04,660 SPEAKER_01: obciążeni oczekiwaniami społecznymi nauczą się korzystać 590 00:28:04,660 --> 00:28:08,980 SPEAKER_01: ze sztuki, jaką jest tworzenie, kreacja, upcykling, 591 00:28:09,240 --> 00:28:12,380 SPEAKER_01: ubrań, czy akcesoriów, jak ważne jest to, żeby 592 00:28:12,380 --> 00:28:16,100 SPEAKER_01: międzypokoleniowo sztuki, te zawody takie artystyczne, 593 00:28:16,380 --> 00:28:20,260 SPEAKER_01: rękodzielnicze, jednak przekazać następnym pokoleniom, jak 594 00:28:20,260 --> 00:28:23,860 SPEAKER_01: bardzo własna praca twórcza jest ważna dla naszego 595 00:28:23,860 --> 00:28:27,410 SPEAKER_01: dobrostanu, że jesteśmy sprawczy i jeszcze to wszystko 596 00:28:27,410 --> 00:28:30,970 SPEAKER_01: nie obciąża planety i jest to tak naprawdę zielone. 597 00:28:31,330 --> 00:28:34,410 SPEAKER_01: Więc to jest uważam bardzo ważny projekt, a ten drugi 598 00:28:34,410 --> 00:28:38,190 SPEAKER_01: dla kobiet pracujących, gdzie mamy stworzyć aplikację i 599 00:28:38,190 --> 00:28:41,650 SPEAKER_01: też ma powstać specjalny podcast, który dostarczy 600 00:28:41,650 --> 00:28:44,530 SPEAKER_01: przykładów takich konkretnych case studies i to pójdzie 601 00:28:44,530 --> 00:28:48,550 SPEAKER_01: na całą Europę, gdzie kobiety obciążone pracą, ale 602 00:28:48,550 --> 00:28:51,250 SPEAKER_01: obciążone też tak naprawdę tym, że godzą rolę. 603 00:28:51,570 --> 00:28:54,270 SPEAKER_00: Wiele ról my jako kobiety godzimy w pierwszej 604 00:28:54,270 --> 00:28:55,870 SPEAKER_00: kolejności, 605 00:28:55,190 --> 00:28:57,570 SPEAKER_01: że to nas obciąża i tak naprawdę potrzebujemy gdzieś 606 00:28:57,570 --> 00:29:01,290 SPEAKER_01: tej odporności psychicznej i też tej odporności na 607 00:29:01,290 --> 00:29:04,810 SPEAKER_01: otoczenie, żeby móc dalej w tym funkcjonować, bo dużo 608 00:29:04,810 --> 00:29:08,250 SPEAKER_01: częściej to kobiety pełnią prace opiekuńcze nad 609 00:29:08,250 --> 00:29:11,590 SPEAKER_01: starzejącymi się rodzicami czy starszym rodzeństwem. 610 00:29:11,690 --> 00:29:15,750 SPEAKER_01: To kobiety pełnią funkcje opiekuńcze nad dziećmi w dużej 611 00:29:15,750 --> 00:29:16,130 SPEAKER_01: mierze. 612 00:29:16,290 --> 00:29:20,190 SPEAKER_01: To kobiety zapewniają transport tym osobom do placówek 613 00:29:20,190 --> 00:29:24,130 SPEAKER_01: opiekuńczo -wychowawczych czy placówek zdrowia więc jest 614 00:29:24,130 --> 00:29:26,830 SPEAKER_01: wiele, wiele rzeczy, które są po naszej stronie. 615 00:29:27,270 --> 00:29:30,130 SPEAKER_01: To jest tak naprawdę ten nasz niefinansowy wkład w PKB, 616 00:29:30,270 --> 00:29:32,650 SPEAKER_01: bo w tym czasie partner na przykład takiej kobiety bez 617 00:29:32,650 --> 00:29:34,670 SPEAKER_01: problemu jedzie na rano na zarząd. 618 00:29:34,930 --> 00:29:37,630 SPEAKER_01: No i myślę, że dużo ważniejsze jest to, żebyśmy my 619 00:29:37,630 --> 00:29:41,590 SPEAKER_01: sobie w tym pomagały niż po prostu nie zauważały tego 620 00:29:41,590 --> 00:29:42,030 SPEAKER_01: problemu. 621 00:29:42,090 --> 00:29:44,490 SPEAKER_01: Wczoraj byłam na takiej konferencji dla rad nadzorczych 622 00:29:44,490 --> 00:29:48,890 SPEAKER_01: i zobaczyłam raport PWC na temat wkładu zarządów spółek 623 00:29:48,890 --> 00:29:52,370 SPEAKER_01: i okazuje się, że tak naprawdę na naszym rodzimym polu 624 00:29:52,370 --> 00:29:57,610 SPEAKER_01: prezesi spółek 96 % to są mężczyźni, czyli 4 % mamy 625 00:29:57,610 --> 00:29:58,550 SPEAKER_01: tylko prezesek. 626 00:29:58,690 --> 00:30:02,930 SPEAKER_01: Gdzieś tam w pewnym momencie tych kobiet jest mniej i 627 00:30:02,930 --> 00:30:05,690 SPEAKER_01: śmiem przypuszczać, że nie jest ich tam mniej tylko 628 00:30:05,690 --> 00:30:08,510 SPEAKER_01: dlatego, że jest szkany soufit, że ktoś ich nie chciał 629 00:30:08,510 --> 00:30:09,450 SPEAKER_01: dopuścić. 630 00:30:09,610 --> 00:30:12,370 SPEAKER_01: Przypuszczam, trzeba by zrobić badania, ale na pewno w 631 00:30:12,370 --> 00:30:16,170 SPEAKER_01: jakimś stopniu te kobiety same rezygnują z awansu na 632 00:30:16,170 --> 00:30:20,030 SPEAKER_01: ten top level do pozycji zarządu, ponieważ są właśnie 633 00:30:20,030 --> 00:30:25,170 SPEAKER_01: obciążone pracą niefinansową, niepłatną, pracą opiekuńczą 634 00:30:25,170 --> 00:30:26,570 SPEAKER_01: nad członkami rodzin. 635 00:30:26,920 --> 00:30:29,820 SPEAKER_01: Jestem więcej niż pewna, że to jest ten powód, bo 636 00:30:29,820 --> 00:30:33,820 SPEAKER_01: jeżeli rodzina ma na przykład babcię pod opieką w domu, 637 00:30:33,960 --> 00:30:37,100 SPEAKER_01: którą nagle się trzeba zająć, no to taka kobieta, która 638 00:30:37,100 --> 00:30:40,640 SPEAKER_01: jest świadoma, będzie wiedziała, jakie to jest wyzwanie 639 00:30:40,640 --> 00:30:45,480 SPEAKER_01: i dużo mniej chętnie się zgodzi na nagle delegację i 640 00:30:45,480 --> 00:30:47,300 SPEAKER_01: objęcie fotela prezesa. 641 00:30:47,620 --> 00:30:49,760 SPEAKER_01: I dlatego też moim zdaniem kobiety nie zostają 642 00:30:49,760 --> 00:30:53,160 SPEAKER_01: prezeskami, same jakby rezygnują na wstępie i 643 00:30:53,160 --> 00:30:54,800 SPEAKER_01: niekoniecznie na tak wysokich poziomach. 644 00:30:55,260 --> 00:30:57,880 SPEAKER_01: Więc myślę, że ten projekt Atena też będzie bardzo 645 00:30:57,880 --> 00:31:00,880 SPEAKER_01: ważny i edukacyjnie dla społeczeństwa, ale też jako 646 00:31:00,880 --> 00:31:02,240 SPEAKER_01: narzędziowo dla tych kobiet. 647 00:31:02,480 --> 00:31:05,140 SPEAKER_02: Dowiemy się w wakacje, co z tego wyjdzie, co będziemy 648 00:31:05,140 --> 00:31:09,040 SPEAKER_02: mogły robić, ale taką miałam refleksję teraz, że właśnie 649 00:31:09,040 --> 00:31:12,140 SPEAKER_02: czy to nie jest też tak, że po prostu my świadomie 650 00:31:12,140 --> 00:31:16,480 SPEAKER_02: również rezygnujemy z czegoś i jakby wywołujemy to 651 00:31:16,480 --> 00:31:20,440 SPEAKER_02: zaniechanie, że nie chcemy czegoś robić i oczywiście to 652 00:31:20,440 --> 00:31:23,960 SPEAKER_02: może być aspekt ten związany z opiekowaniem się jakimś 653 00:31:23,960 --> 00:31:27,140 SPEAKER_02: i nadmiarem obowiązków, ale może też czasami jest tak, 654 00:31:27,260 --> 00:31:31,560 SPEAKER_02: że po prostu chcemy zwolnić i czerpać z tej 655 00:31:31,560 --> 00:31:32,500 SPEAKER_02: codzienności 656 00:31:32,500 --> 00:31:35,860 SPEAKER_02: więcej dla siebie w kontekście właśnie odpoczynku, 657 00:31:35,960 --> 00:31:38,920 SPEAKER_02: jakiegoś relaksu, zajęcia się sobą, bo przecież na 658 00:31:38,920 --> 00:31:41,420 SPEAKER_02: spotkaniach takich, co mamy co miesiąc online z 659 00:31:41,420 --> 00:31:45,120 SPEAKER_02: dziewczynami też dużo rozmawiamy na ten temat, że wiele 660 00:31:45,120 --> 00:31:49,380 SPEAKER_02: lat temu zaniechałyśmy na przykład malowanie, pisanie, 661 00:31:49,700 --> 00:31:53,640 SPEAKER_02: szydełkowanie i tak dalej na poczet danych obowiązków, a 662 00:31:53,640 --> 00:31:57,660 SPEAKER_02: może teraz właśnie trzeba zaniechać dążenie do wyższego 663 00:31:57,660 --> 00:32:01,420 SPEAKER_02: stanowiska, do ciągłego tego rozwoju i właśnie cofnąć 664 00:32:01,420 --> 00:32:03,180 SPEAKER_02: się i zrobić te inne rzeczy. 665 00:32:03,180 --> 00:32:06,820 SPEAKER_02: Może skoro przyszłość zawsze zaczyna się dziś, o czym 666 00:32:06,820 --> 00:32:10,540 SPEAKER_02: też mówiłyśmy, no to właśnie co zrobić dziś, a może 667 00:32:10,540 --> 00:32:11,600 SPEAKER_02: nic nie robić. 668 00:32:11,800 --> 00:32:14,320 SPEAKER_01: Ja myślę, że to w ogóle teraz jesteśmy w takim 669 00:32:14,320 --> 00:32:18,820 SPEAKER_01: trendzie, który w jakimś stopniu powiela trend, który 670 00:32:18,820 --> 00:32:23,540 SPEAKER_01: był w starożytnym Rzymie, że wielu obywateli cesarstwa 671 00:32:23,540 --> 00:32:26,800 SPEAKER_01: zaczęło unikać awansów i unikać urzędów. 672 00:32:26,900 --> 00:32:29,360 SPEAKER_01: I tak naprawdę z jakiegoś powodu to się dzieje. 673 00:32:29,600 --> 00:32:30,060 SPEAKER_01: Dlaczego? 674 00:32:30,060 --> 00:32:33,440 SPEAKER_01: Bo tak naprawdę przyjęcie awansu wiązało się z 675 00:32:33,440 --> 00:32:36,780 SPEAKER_01: drastycznym pogorszeniem warunków życia i z dodatkowymi 676 00:32:36,780 --> 00:32:37,320 SPEAKER_01: kosztami. 677 00:32:37,480 --> 00:32:41,780 SPEAKER_01: Że przyjęcie wyższego statusu społecznego wcale nie było 678 00:32:41,780 --> 00:32:43,700 SPEAKER_01: tak opłacalne. 679 00:32:43,880 --> 00:32:46,060 SPEAKER_01: I to co też powiedziałam wcześniej, wydaje mi się, że 680 00:32:46,060 --> 00:32:47,700 SPEAKER_01: właśnie kobiety są tego świadome. 681 00:32:47,980 --> 00:32:50,700 SPEAKER_01: Że te koszta po drugiej stronie to wcale nie będzie 682 00:32:50,700 --> 00:32:51,380 SPEAKER_01: taka bajka. 683 00:32:51,580 --> 00:32:54,980 SPEAKER_01: Że z tego się po prostu bierze ta rezygnacja i wydaje 684 00:32:54,980 --> 00:32:57,940 SPEAKER_01: mi się, że ten trend ogólnie nie jest tylko po stronie 685 00:32:57,940 --> 00:32:58,340 SPEAKER_01: kobiet. 686 00:32:58,520 --> 00:33:00,620 SPEAKER_01: Jeżeli już tak mówimy, to ty powiedziałeś o tym, że 687 00:33:00,620 --> 00:33:01,660 SPEAKER_01: ktoś świadomie rezygnuje. 688 00:33:01,720 --> 00:33:03,960 SPEAKER_01: Ja myślę, że też mężczyźni świadomie rezygnują, że nie 689 00:33:03,960 --> 00:33:04,220 SPEAKER_01: chcą. 690 00:33:04,640 --> 00:33:07,080 SPEAKER_00: Bo ja myślę, że w ogóle byłoby dobrze zrobić 691 00:33:07,080 --> 00:33:09,680 SPEAKER_01: jakieś takie przekrojowe badania, które by zbadały to 692 00:33:09,680 --> 00:33:12,920 SPEAKER_01: zjawisko, ale jestem w stanie sobie wyobrazić, że 693 00:33:12,920 --> 00:33:16,800 SPEAKER_01: kultura, w jakiej żyjemy i ciągłe oczekiwanie wzrostu 694 00:33:16,800 --> 00:33:21,230 SPEAKER_01: PKB i to, że nasza ekonomia nie jest już ekonomią 695 00:33:21,230 --> 00:33:24,390 SPEAKER_01: cyklu, tylko wzrostu, przekłada się na to, że po prostu 696 00:33:24,390 --> 00:33:26,650 SPEAKER_01: nie mamy okresu, w którym możemy odpocząć. 697 00:33:26,650 --> 00:33:29,590 SPEAKER_01: I rok do roku jest oczekiwanie to, że wynik będzie 698 00:33:29,590 --> 00:33:30,450 SPEAKER_01: lepszy, wyższy. 699 00:33:30,790 --> 00:33:34,410 SPEAKER_01: Że w pewnym momencie ludzie są już po prostu tym 700 00:33:34,410 --> 00:33:35,290 SPEAKER_01: zmęczeni. 701 00:33:35,640 --> 00:33:39,660 SPEAKER_01: O tym też pisał Sedlaczek w Ekonomii Dobra i Zła. 702 00:33:39,840 --> 00:33:43,140 SPEAKER_01: I myślę, że też tutaj można by jakoś częściowo tych 703 00:33:43,140 --> 00:33:46,760 SPEAKER_01: przyczyn doglądać, że one wynikają właśnie z tego, że 704 00:33:46,760 --> 00:33:50,260 SPEAKER_01: mamy tak ułożoną teraz strukturę pracy, że nie ma tego 705 00:33:50,260 --> 00:33:53,620 SPEAKER_01: okresu odpoczynku i też tak szybko teraz pracujemy, że 706 00:33:53,620 --> 00:33:56,580 SPEAKER_01: ludzie nie mają czasu nawet celebrować sukcesów. 707 00:33:56,840 --> 00:34:00,380 SPEAKER_01: I koniec końców, jeżeli nawet się coś świetnie uda, to 708 00:34:00,380 --> 00:34:02,960 SPEAKER_01: za chwilę jest kolejny projekt, w którym jeżeli coś 709 00:34:02,960 --> 00:34:05,260 SPEAKER_01: pójdzie nie tak, to wszystkie wcześniejsze sukcesy są 710 00:34:05,260 --> 00:34:06,880 SPEAKER_01: bez znaczenia. 711 00:34:06,300 --> 00:34:08,540 SPEAKER_01: Czyli, że bardziej się liczy jedna porażka niż dziesięć 712 00:34:08,540 --> 00:34:10,000 SPEAKER_01: wygranych. 713 00:34:09,500 --> 00:34:12,140 SPEAKER_01: I to jest też taki, nie wiem, wydaje mi się, że chyba 714 00:34:12,140 --> 00:34:14,240 SPEAKER_01: bardzo dużo pracy jest po stronie HR -ów i samych 715 00:34:14,240 --> 00:34:15,120 SPEAKER_01: zarządów spółek. 716 00:34:15,300 --> 00:34:17,220 SPEAKER_01: I ogólnie ten świat jest tak niecidny. 717 00:34:17,670 --> 00:34:19,450 SPEAKER_02: To jest powrót do tego, co powiedziałaś na samym 718 00:34:19,450 --> 00:34:22,630 SPEAKER_02: początku, że właśnie to my musimy sobie pewne rzeczy 719 00:34:23,110 --> 00:34:24,750 SPEAKER_02: ustalić, tak? 720 00:34:23,870 --> 00:34:28,170 SPEAKER_02: I właśnie zweryfikować i podjąć decyzję, czy chcemy iść 721 00:34:28,170 --> 00:34:31,610 SPEAKER_02: dalej w takim kierunku, czy jednak się gdzieś zatrzymać. 722 00:34:31,800 --> 00:34:35,440 SPEAKER_02: A jeśli się zatrzymać, to jaki byś dała plan na 723 00:34:35,440 --> 00:34:36,220 SPEAKER_02: odpoczywanie? 724 00:34:36,500 --> 00:34:42,000 SPEAKER_02: Taką, wiesz, listę zadań, żeby cieszyć się tą chwilą 725 00:34:42,000 --> 00:34:45,940 SPEAKER_02: powoli, to festina lente, czy może właśnie tak pozwolić 726 00:34:45,940 --> 00:34:49,180 SPEAKER_02: sobie, żeby kurcze nic nie planować, czy musimy właśnie 727 00:34:49,180 --> 00:34:52,120 SPEAKER_02: cały czas być no w takiej gotowości, że teraz to, 728 00:34:52,200 --> 00:34:54,720 SPEAKER_02: teraz to, dobra, to teraz odpoczywam, no i co ja mam 729 00:34:54,720 --> 00:34:55,120 SPEAKER_02: robić? 730 00:34:56,200 --> 00:34:59,080 SPEAKER_01: Rozumiem, że tutaj już dążymy do tego podsumowania, bo 731 00:34:59,080 --> 00:35:01,980 SPEAKER_01: każdy odcinek Anatomii Mocy dostarczał jakąś receptę, 732 00:35:02,220 --> 00:35:04,620 SPEAKER_01: więc to będzie moja recepta na odpoczywanie. 733 00:35:04,620 --> 00:35:08,820 SPEAKER_01: W moim przynajmniej przypadku nie da się nie planować 734 00:35:08,820 --> 00:35:11,620 SPEAKER_01: tego okresu odpoczynku, chociażby orientacyjnie. 735 00:35:12,720 --> 00:35:17,700 SPEAKER_01: I ja mam tak już od bardzo dawna, że sobie w ciągu 736 00:35:17,700 --> 00:35:20,600 SPEAKER_01: tygodnia planuję swój czas. 737 00:35:20,860 --> 00:35:23,500 SPEAKER_01: I to jest taki mój czas, jakbym się spotkała z 738 00:35:23,500 --> 00:35:24,040 SPEAKER_01: klientem. 739 00:35:24,240 --> 00:35:27,320 SPEAKER_01: Czas, którego nie odwołuję, który mam tylko dla siebie 740 00:35:27,320 --> 00:35:30,100 SPEAKER_01: i myślę, że to jest bardzo ważne, żeby ten czas sobie 741 00:35:30,100 --> 00:35:32,520 SPEAKER_01: rezerwować i myślę, że każdy jest w stanie ten czas 742 00:35:32,520 --> 00:35:33,560 SPEAKER_01: sobie zarezerwować. 743 00:35:33,640 --> 00:35:34,920 SPEAKER_01: I teraz 744 00:35:33,920 --> 00:35:36,860 SPEAKER_00: można go realizować w taki sposób, jak akurat 745 00:35:36,860 --> 00:35:37,600 SPEAKER_01: potrzebujemy. 746 00:35:37,940 --> 00:35:38,140 SPEAKER_00: Czyli 747 00:35:38,140 --> 00:35:41,480 SPEAKER_01: siadamy do jakichś notatek, robimy sobie tablicę, 748 00:35:41,580 --> 00:35:46,460 SPEAKER_01: zastanawiamy się strategicznie, planujemy następną dekadę, 749 00:35:46,640 --> 00:35:49,660 SPEAKER_01: no nie wiem, cokolwiek, a może właśnie nie robimy nic. 750 00:35:50,020 --> 00:35:52,240 SPEAKER_01: Albo pójdziemy na basen, albo do lasu. 751 00:35:52,480 --> 00:35:54,300 SPEAKER_01: To, czego właśnie teraz potrzebujemy. 752 00:35:54,490 --> 00:35:56,450 SPEAKER_01: Ale dobrze jest mieć ten czas dla siebie w tygodniu 753 00:35:56,450 --> 00:35:57,190 SPEAKER_01: zarezerwowany. 754 00:35:57,310 --> 00:36:00,230 SPEAKER_01: Wtedy raczej nie będzie takiej wrywy organizacyjnej. 755 00:36:00,550 --> 00:36:02,970 SPEAKER_01: A jeżeli chodzi o samo odpoczywanie, to mnie się 756 00:36:02,970 --> 00:36:06,910 SPEAKER_01: ostatnio marzy to, żeby zacząć właśnie w tym wolniejszym 757 00:36:06,910 --> 00:36:10,610 SPEAKER_01: troszkę okresie, bo jesteśmy wydawnicy po nowościach 758 00:36:10,610 --> 00:36:11,290 SPEAKER_01: wiosennych. 759 00:36:11,350 --> 00:36:14,290 SPEAKER_01: Na jesieni będzie już mniej projektów kilka i potem 760 00:36:14,290 --> 00:36:17,230 SPEAKER_01: dopiero następna wiosna w przyszłym roku, więc będzie 761 00:36:17,230 --> 00:36:19,210 SPEAKER_01: chwilę, czasu na oddech. 762 00:36:19,510 --> 00:36:22,610 SPEAKER_01: I sobie tak pomyślałam, że chyba przez jakiś czas, 763 00:36:22,610 --> 00:36:26,650 SPEAKER_01: korzystając z pory roku, będę rano brała psy do lasu i 764 00:36:26,650 --> 00:36:29,230 SPEAKER_01: będę z nimi po prostu szła na taki marsz i sobie 765 00:36:29,230 --> 00:36:31,010 SPEAKER_01: poświęcę na to dwie godziny poranne. 766 00:36:31,190 --> 00:36:33,310 SPEAKER_01: No a w tym czasie to pewnie wiadomo głowa będzie 767 00:36:33,310 --> 00:36:36,650 SPEAKER_01: robiła swoje, na pewno odpocznę, ale też wpadnę na 768 00:36:36,650 --> 00:36:39,670 SPEAKER_01: wiele wspaniałych pomysłów i rozwiążę jakieś problemy 769 00:36:39,670 --> 00:36:42,170 SPEAKER_01: ciekawe, czy jakieś filozoficzne problemy rozwiążę, tak 770 00:36:42,170 --> 00:36:43,090 SPEAKER_01: maszerując z lasem. 771 00:36:43,330 --> 00:36:47,110 SPEAKER_01: W każdym razie mam jedną też od jakiegoś czasu rzecz, 772 00:36:47,230 --> 00:36:50,190 SPEAKER_01: którą wdrożyłam w jakiś sposób chyba naturalny i ona mi 773 00:36:50,190 --> 00:36:52,770 SPEAKER_01: się super sprawdza i zaczęłam tego bardziej pilnować. 774 00:36:53,370 --> 00:36:56,770 SPEAKER_01: Tak jak pamiętam jeszcze siebie sprzed paru lat byłam w 775 00:36:56,770 --> 00:37:00,170 SPEAKER_01: stanie jak to się robiłam projektowałam a nie wiem 776 00:37:00,170 --> 00:37:03,050 SPEAKER_01: budowałam jakiś kod pisałam to byłam w stanie siedzieć 777 00:37:03,050 --> 00:37:05,890 SPEAKER_01: do piątej rano a ja słyszałam aż ptaki tam o trzeciej 778 00:37:05,890 --> 00:37:07,770 SPEAKER_01: zaczynają śpiewać to już wiedziałam 779 00:37:07,770 --> 00:37:10,970 SPEAKER_00: że zaraz świt i ja po prostu do oporu i aż skończę. 780 00:37:11,170 --> 00:37:13,910 SPEAKER_01: Teraz mi się to zmieniło dla mnie dużo ważniejsze jest 781 00:37:13,910 --> 00:37:17,310 SPEAKER_01: to żeby pójść spać przed północą i uwielbiam to jak 782 00:37:17,310 --> 00:37:19,950 SPEAKER_01: rano się budzę bez budzika i dzięki temu czuję się 783 00:37:19,950 --> 00:37:23,390 SPEAKER_01: naprawdę bardziej produktywna i wypoczęta i myślę sobie 784 00:37:23,390 --> 00:37:25,670 SPEAKER_01: że właśnie w tym okresie luźniejszym to te poranki 785 00:37:25,670 --> 00:37:28,410 SPEAKER_01: takie cudowne kiedy się budzę bez budzika bo chodzę 786 00:37:28,410 --> 00:37:32,090 SPEAKER_01: spać wcześniej będę to święcała jeszcze na taki ruch na 787 00:37:32,090 --> 00:37:34,570 SPEAKER_01: świeżym powietrzu z moimi psami bo psy w ogóle i 788 00:37:34,570 --> 00:37:37,490 SPEAKER_01: roślinem które mam w domu i w otoczeniu są moim takim 789 00:37:37,490 --> 00:37:40,370 SPEAKER_01: źródłem relaksu więc myślę że to chyba takie najszybsze 790 00:37:40,370 --> 00:37:41,670 SPEAKER_01: naładowanie dzięki temu 791 00:37:41,670 --> 00:37:42,790 SPEAKER_01: moja recepta. 792 00:37:42,810 --> 00:37:46,230 SPEAKER_02: Wiadomo że natura ma działanie dobroczynne i trzeba z 793 00:37:46,230 --> 00:37:49,070 SPEAKER_02: niej korzystać i im więcej tym lepiej łatwiej jest to 794 00:37:49,070 --> 00:37:52,690 SPEAKER_02: robić latem, wiosną a niekoniecznie zimą ale tak sobie 795 00:37:52,690 --> 00:37:57,090 SPEAKER_02: teraz myślę jak też powracam do niektórych wątków i 796 00:37:57,090 --> 00:38:00,990 SPEAKER_02: samego początku o tym właśnie jak budujemy szczęście to 797 00:38:00,990 --> 00:38:04,490 SPEAKER_02: Arystoteles kiedyś podał że nasze szczęście zależy od 798 00:38:04,490 --> 00:38:08,530 SPEAKER_02: nas samych i myślę że to może być taką właśnie błędą 799 00:38:08,530 --> 00:38:12,070 SPEAKER_02: że jeżeli chcemy być szczęśliwi to jesteśmy w stanie 800 00:38:12,070 --> 00:38:13,450 SPEAKER_02: tak zarządzać 801 00:38:13,450 --> 00:38:18,830 SPEAKER_02: swoim czasem swoimi myślami tak układać rytm dnia swoje 802 00:38:18,830 --> 00:38:24,270 SPEAKER_02: przekonania żeby po prostu do tego szczęścia dojść bądź 803 00:38:24,270 --> 00:38:27,650 SPEAKER_02: też zmienić nawyki i chociażby to praktykowanie 804 00:38:27,650 --> 00:38:31,270 SPEAKER_02: wdzięczności o którym się mówi a ono jest tak naprawdę 805 00:38:31,270 --> 00:38:32,370 SPEAKER_02: też ma właśnie 806 00:38:32,370 --> 00:38:35,730 SPEAKER_01: niezwykłą moc tak jak spotkałam pewną kobietę która 807 00:38:35,730 --> 00:38:37,590 SPEAKER_01: powiedziała że dla niej szczęściem jest to że się 808 00:38:37,590 --> 00:38:40,650 SPEAKER_01: rozwiodła no i to jest taki przykład jak potrafimy mieć 809 00:38:40,650 --> 00:38:43,730 SPEAKER_01: drastycznie różne perspektywy bo dla mnie szczęściem jest 810 00:38:43,730 --> 00:38:46,390 SPEAKER_01: to że się nie rozwiodłam że udało się nam tak 811 00:38:46,390 --> 00:38:50,770 SPEAKER_01: wypracować wspólne zasady komunikacji i życia właśnie w 812 00:38:50,770 --> 00:38:53,510 SPEAKER_01: latach na przestrzeni i tak wracam do tego przykładu 813 00:38:53,510 --> 00:38:56,070 SPEAKER_01: ponieważ wczoraj mieliśmy rocznicę ślubu z Tomaszem więc 814 00:38:56,070 --> 00:39:00,650 SPEAKER_01: jesteśmy już 32 lata starą a po ślubie jesteśmy 26 lat 815 00:39:00,650 --> 00:39:02,590 SPEAKER_01: więc wiem troszkę o czym mówię 816 00:39:02,590 --> 00:39:03,810 SPEAKER_01: to nie jest tak że nie wiem 817 00:39:03,810 --> 00:39:04,430 SPEAKER_00: cudowne 818 00:39:04,430 --> 00:39:07,590 SPEAKER_01: i tak właśnie no to sobie rozmyślałam ostatnio że tak 819 00:39:07,590 --> 00:39:09,730 SPEAKER_01: jak dla niektórych szczęściem jest to że się rozwiedli 820 00:39:09,730 --> 00:39:12,170 SPEAKER_01: tak dla mnie szczęściem jest to że się nie rozwiedliśmy 821 00:39:12,170 --> 00:39:16,190 SPEAKER_01: że tak potrafiliśmy się dogadać zmienić popracować nad 822 00:39:16,190 --> 00:39:19,050 SPEAKER_01: sobą i zarówno ja jak i mój mąż to nie jest tak że 823 00:39:19,050 --> 00:39:22,910 SPEAKER_01: jesteśmy oboje aniołkami i jednak bazując na wspólnych 824 00:39:22,910 --> 00:39:26,830 SPEAKER_01: wartościach na tym że że łączą nas właśnie wartości bo 825 00:39:26,830 --> 00:39:30,830 SPEAKER_01: mamy wspólne fundamenty i pozwoliły nam po prostu na 826 00:39:30,830 --> 00:39:31,250 SPEAKER_01: dialog 827 00:39:31,250 --> 00:39:34,510 SPEAKER_00: i ułożenia sobie dalszego odcinka drogi 828 00:39:34,510 --> 00:39:37,330 SPEAKER_01: myślę że w części rzeczywiście zależy od tego jaką 829 00:39:37,330 --> 00:39:40,690 SPEAKER_01: przyjmiemy perspektywę możemy przyjąć perspektywę o Boże 830 00:39:40,690 --> 00:39:43,410 SPEAKER_01: jak dobrze się z nim rozwiodłam a możemy też przyjąć 831 00:39:43,410 --> 00:39:46,470 SPEAKER_01: perspektywę o Boże jak dobrze że się nie rozwiedliśmy 832 00:39:46,470 --> 00:39:49,090 SPEAKER_01: bo cokolwiek nam się przydarzy dobrego czy złego to 833 00:39:49,090 --> 00:39:51,930 SPEAKER_01: człowiek ma taką predyspozycję aby sobie ten świat 834 00:39:51,930 --> 00:39:54,530 SPEAKER_01: tłumaczyć na korzyść dla siebie i myślę że to zdanie 835 00:39:54,530 --> 00:39:57,750 SPEAKER_01: właśnie tamtej pani a jak dobrze że się rozwiodłam było 836 00:39:57,750 --> 00:40:01,450 SPEAKER_01: jej powrotem do poczucia szczęścia do równowagi i ona 837 00:40:01,450 --> 00:40:03,850 SPEAKER_01: jeżeli doszło do tego rozwodu właściwie nie miała innego 838 00:40:03,850 --> 00:40:05,190 SPEAKER_01: wyjścia jak zaakceptować to 839 00:40:05,190 --> 00:40:07,390 SPEAKER_01: i się z tego ucieszyć więc to głównie to też chyba 840 00:40:07,390 --> 00:40:09,530 SPEAKER_01: świadczy o tym że jesteśmy elastyczni i to wszystko 841 00:40:09,530 --> 00:40:11,750 SPEAKER_01: mamy tak naprawdę w głowie cokolwiek nam się przydarzy 842 00:40:11,750 --> 00:40:13,090 SPEAKER_01: możemy być szczęśliwi 843 00:40:13,090 --> 00:40:16,510 SPEAKER_02: no to prawda no bo w sumie to szczęście nie polega na 844 00:40:16,510 --> 00:40:20,270 SPEAKER_02: tym żeby zawsze robić dokładnie to co się chce bo 845 00:40:20,270 --> 00:40:23,950 SPEAKER_02: właśnie różne są przeciwności losu i zdarzenia i czasem 846 00:40:23,950 --> 00:40:28,410 SPEAKER_02: musimy wybrać inną ścieżkę ale jakby cały czas podążać 847 00:40:28,410 --> 00:40:32,470 SPEAKER_02: do tego czego się chce i co to szczęście nam daje 848 00:40:32,470 --> 00:40:36,290 SPEAKER_02: twórzmy swoje drzewa celów w zgodzie ze sobą 849 00:40:36,290 --> 00:40:39,710 SPEAKER_01: właśnie polecam poprzedni odcinek był myślę że taki 850 00:40:39,710 --> 00:40:43,830 SPEAKER_01: bardzo bardzo esencjonalny jeżeli chodzi o to jak 851 00:40:43,830 --> 00:40:47,350 SPEAKER_01: zbudować sobie szczęśliwe życie i tam są narzędzia więc 852 00:40:47,350 --> 00:40:50,520 SPEAKER_01: zapraszamy do Anatomii Mocy mój znajomy mi się pochwalił 853 00:40:50,520 --> 00:40:53,100 SPEAKER_01: że zaczął jednak słuchać regularnie podcastu Anatomii 854 00:40:53,100 --> 00:40:56,400 SPEAKER_01: Mocy i jest zdumiony bo mówi że rzeczywiście to ma moc 855 00:40:56,400 --> 00:40:59,420 SPEAKER_01: więc było to dla mnie bardzo bardzo budujące że po 856 00:40:59,420 --> 00:41:02,700 SPEAKER_01: pierwsze mężczyzna że udało się stworzyć podcast który 857 00:41:02,700 --> 00:41:06,000 SPEAKER_01: mimo że jest dla fundacji i dla kobiet ale jednak jest 858 00:41:06,000 --> 00:41:06,520 SPEAKER_01: podcastem 859 00:41:06,520 --> 00:41:09,340 SPEAKER_01: który niesie wartość uniwersalną bez względu na płeć a 860 00:41:09,340 --> 00:41:12,460 SPEAKER_01: po drugie rzeczywiście jeżeli ktoś przesłucha sobie na 861 00:41:12,460 --> 00:41:15,000 SPEAKER_01: spokojnie wszystkie odcinki to zobaczy ścieżkę która 862 00:41:15,000 --> 00:41:18,640 SPEAKER_01: przez mnie prowadzi bo rzeczywiście było to tworzone z 863 00:41:18,640 --> 00:41:21,540 SPEAKER_01: namysłem to nie są przypadkowe odcinki to nie jest 864 00:41:21,540 --> 00:41:25,080 SPEAKER_01: przypadkowa kolejność to nie są przypadkowe tematy to 865 00:41:25,080 --> 00:41:28,660 SPEAKER_01: wszystko jest po to żeby właśnie budować tą moc i taką 866 00:41:28,660 --> 00:41:32,640 SPEAKER_01: anatomię odkrywać czyli tą naszą odporność sprawczość do 867 00:41:32,640 --> 00:41:35,500 SPEAKER_01: działania i poczucie szczęścia dziękuję Ci bardzo 868 00:41:35,500 --> 00:41:38,940 SPEAKER_02: ja Ci bardzo dziękuję dziękuję za wszystkie odcinki 869 00:41:38,940 --> 00:41:43,100 SPEAKER_02: które nagrałaś wiem że kosztowało Cię to mnóstwo czasu 870 00:41:43,100 --> 00:41:47,060 SPEAKER_02: mnóstwo trudu i właśnie do tego wymyślania żeby to 871 00:41:47,060 --> 00:41:51,560 SPEAKER_02: wszystko spiąć ale jesteś po prostu w tym najlepsza i 872 00:41:51,560 --> 00:41:53,180 SPEAKER_02: ja bym w życiu tak nie potrafiła 873 00:41:53,180 --> 00:41:56,180 SPEAKER_01: te narzędziowe odcinki to były dla mnie bardzo trudne 874 00:41:56,180 --> 00:41:58,780 SPEAKER_01: bo niektóre narzędzia które sobie wymyślałam no to je 875 00:41:58,780 --> 00:42:01,740 SPEAKER_01: po prostu musiałam stestować sama na sobie i 876 00:42:01,770 --> 00:42:04,470 SPEAKER_01: wprowadzałam korekty i próbowałam jeszcze raz a potem to 877 00:42:04,470 --> 00:42:08,170 SPEAKER_01: nagrać opisać więc te odcinki które się wydaje o taki 878 00:42:08,170 --> 00:42:11,450 SPEAKER_01: króciutki 12 minut ja na przykład tworzyłam kilka dni 879 00:42:11,450 --> 00:42:14,850 SPEAKER_01: bo pomysł jaki miałam jak to przeprowadzić proces 880 00:42:14,850 --> 00:42:17,390 SPEAKER_01: musiałam sobie to wyobrazić a potem musiałam to 881 00:42:17,390 --> 00:42:18,370 SPEAKER_01: przetestować 882 00:42:18,370 --> 00:42:21,190 SPEAKER_02: to pokazuje że wszystko właśnie od kuchni wygląda 883 00:42:21,190 --> 00:42:25,280 SPEAKER_02: inaczej niż jak na obrazku no i to też dobrze jest 884 00:42:25,280 --> 00:42:28,100 SPEAKER_02: czasami posłuchać i dowiedzieć się czegoś więcej jak 885 00:42:28,100 --> 00:42:31,640 SPEAKER_02: właśnie osoby z którymi rozmawiałaś pracują czy na 886 00:42:31,640 --> 00:42:35,000 SPEAKER_02: etatach czy prowadzą swoje działalności czy dzielą się i 887 00:42:35,000 --> 00:42:38,760 SPEAKER_02: mają bardzo wiele różnych branż i działają w różnych 888 00:42:38,760 --> 00:42:42,540 SPEAKER_02: kategoriach także to jest to jest też niesamowite to ja 889 00:42:42,540 --> 00:42:46,360 SPEAKER_02: ci właśnie życzę na ten czas wakacyjny tego resetu 890 00:42:46,390 --> 00:42:48,910 SPEAKER_02: żebyś miała dużo 891 00:42:48,910 --> 00:42:52,810 SPEAKER_02: przestrzeni na myślenie bo pamiętam że kilka lat temu 892 00:42:52,810 --> 00:42:55,810 SPEAKER_02: był taki czas właśnie że odpoczęłaś od maili od 893 00:42:55,810 --> 00:42:59,430 SPEAKER_02: telefonów od redakcji od okładek od wszystkiego i 894 00:42:59,430 --> 00:43:02,390 SPEAKER_02: później jak rozmawiałyśmy to byłaś taka pełna energii no 895 00:43:02,390 --> 00:43:05,410 SPEAKER_02: wiesz co no teraz jak ja nic nie robiłam to ja mam 896 00:43:05,410 --> 00:43:08,270 SPEAKER_02: pomysłów tyle i teraz myślę że trzeba zrobić to to to 897 00:43:08,270 --> 00:43:10,550 SPEAKER_02: to to i to i tam już po prostu armata 898 00:43:11,610 --> 00:43:12,270 SPEAKER_02: mogła iść 899 00:43:12,270 --> 00:43:15,590 SPEAKER_01: tak będzie ogarnę teraz tylko te dwa tygodnie które mam 900 00:43:15,590 --> 00:43:19,150 SPEAKER_01: zaległości właśnie przez te ciągłe wyjazdy konferencje 901 00:43:19,150 --> 00:43:20,830 SPEAKER_01: targi 902 00:43:21,130 --> 00:43:24,050 SPEAKER_01: kongresy jejku było tego bardzo bardzo dużo i było 903 00:43:24,050 --> 00:43:27,770 SPEAKER_01: intensywnie jeszcze 120 lat mojej kochanej uczelni SGH i 904 00:43:27,770 --> 00:43:30,730 SPEAKER_01: to wszystko wszystko wszystko się wydarzało a pewne 905 00:43:30,730 --> 00:43:33,810 SPEAKER_01: tematy czekają więc muszę teraz to poukładać i naprawdę 906 00:43:33,810 --> 00:43:36,830 SPEAKER_01: tak zrobię wyłączę po prostu na jakiś czas w ogóle 907 00:43:36,830 --> 00:43:38,930 SPEAKER_01: komputer i go nie otworzę 908 00:43:39,010 --> 00:43:42,490 SPEAKER_02: cudownie zatem zarządzaj swoim szczęściem i do usłyszenia 909 00:43:42,490 --> 00:43:45,430 SPEAKER_02: za jakiś czas o przestanę za chwilę 910 00:43:47,010 --> 00:43:49,930 SPEAKER_01: o pa dzięki dzięki hej 911 00:43:49,930 --> 00:43:53,990 SPEAKER_00: droga słuchaczko drogi słuchaczu bardzo dziękuję że 912 00:43:53,990 --> 00:43:57,410 SPEAKER_00: dotarłeś dotarłaś do tego miejsca że jesteś z nami cały 913 00:43:57,410 --> 00:44:00,630 SPEAKER_00: czas na nasłuchu tobie też życzę regeneracji odpoczynku 914 00:44:00,630 --> 00:44:04,350 SPEAKER_00: i nowych pomysłów na przyszły rok niech ten czas 915 00:44:04,350 --> 00:44:07,530 SPEAKER_00: wakacyjny będzie owocny dla nas wszystkich mówiła Sylwia 916 00:44:07,530 --> 00:44:08,210 SPEAKER_00: Chrebałowska