Instytut Debory

Instytut Debory jest organem wykonawczym Fundacji Moc Kobiet dla projektów, których celem jest wsparcie kobiet w skutecznej komunikacji kompetencji, planów i potrzeb.

Struktura Instytutu

Instytut Debory został powołany 15 maja 2024 roku przez fundatorkę Sylwię Chrabałowską i jest integralną częścią Fundacji Moc Kobiet. Instytutem kieruje dyrektor wraz z zastępcami. Organem doradczym dyrektora Instytutu jest Kolegium Instytutu.

W bieżącej kadencji władz Instytutu na lata 2024-2028 skład osobowy kierownictwa Instytutu Debory stanowią:

  • Sylwia Chrabałowska – dyrektorka
  • Monika Szymor – zastępczyni

Skład osobowy Kolegium Instytutu Debory stanowią (kolejność alfabetyczna):

  • Magda Jędrzejewska-Sadecka
  • Marta Majszyk-Świątek
  • Paulina Zator
  • Justyna Zar Schabowska

W skład Instytutu wchodzą cztery Zakłady:

  • Zakład Przedsiębiorczości – kier. Paulina Zator
  • Zakład Rozwoju Osobistego – kier. Marta Majszyk-Świątek 
  • Zakład Równości, Integracji i Różnorodności – kier. Justyna Zar Schabowska
  • Zakład Zdrowia – kier. Magda Jędrzejewska-Sadecka
 

Cel główny i cele szczegółowe

CEL GŁÓWNY:

Wsparcie kobiet w skutecznej komunikacji swoich:

  • kompetencji,
  • planów,
  • problemów
  • i potrzeb.

CELE SZCZEGÓŁOWE:

1.) Wsparcie przedsiębiorczości kobiet:

  • samozatrudnienie
  • lokalna firma – myślenie globalne
  • kooperatywa

2.) Wsparcie rozwoju osobistego kobiet w zakresie:

  • budowania pewności siebie i poczucia sprawczości
  • asertywności
  • skutecznej komunikacji
  • zarządzania budżetem
  • zarządzania czasem
  • samodzielności

3.) Wsparcie zdrowia kobiet w zakresie:

  • neuroróżnorodności,
  • równowagi psychicznej,
  • ciałopozytywności,
  • przeciwdziałania chorobom cywilizacyjnym,
  • diagnostyki przesiewowej

4.) Wsparcie dobrostanu kobiet w przestrzeni publicznej w zakresie:

  • komunikacji miejskiej i międzymiastowej
  • ścieżek komunikacyjnych ułatwiających drogę do pracy między domem a placówkami opiekuńczo-wychowawczymi i ośrodkami zdrowia
  • dostępu do sanitariatów

5.) Wsparcie kobiet dyskryminowanych na rynku pracy:

  • z uwagi na wiek jako młodych potencjalnych matek, doświadczonych 50+
  • z uwagi na płeć eliminowane przy przydzielaniu odpowiedzialnych zadań, przy awansach, wynagradzane niższymi stawkami niż inni na tych samych poziomach odpowiedzialności,
  • z uwagi na pełnione role społeczne – matek opiekujących się dziećmi lub córek/sióstr opiekujących się chorymi członkami rodziny

Zapisz się

na nasz newsletter,

by niczego nie przegapić! 

 

Metody działania

Spotkania osobiste stacjonarne i online, warsztaty, prelekcje, materiały drukowane i multimedialne. Tworzenie projektów społecznych i środowiskowych z Partnerami działającymi w wybranych obszarach wsparcia kobiet. Współpraca z samorządami i przedstawicielami władzy ustawodawczej i wykonawczej w Polsce. Praca badawcza i rozwojowa w ramach poszczególnych Zakładów Instytutu Debory.

Diagnoza

W ramach Archipelagu Kobiet przeprowadzono (styczeń-marzec 2024) analizę opinii. W otwartym pytaniu ankietowym zadano pytanie: Napisz w dwóch-trzech słowach, jaki JEDEN ISTOTNY problem społeczny dotyczy kobiet w Polsce.

WYNIKI:

  • – Dyskryminacja na rynku pracy:
    • A) kobiet-matek i tych mogących być matkami, a także
    • B) kobiety po 50 (managerki, dyrektorki) niechciane przez rynek pracy;
    • C) luka płacowa
  • – Brak niezależności finansowej i mentalnej, uzależnienie od rodziny lub męża, brak pracy lub umowy o pracę, brak zabezpieczenia emerytalnego
  • – Kształtowanie kobiet przez wychowanie i środowisko, co  objawiają między innymi:
    • A) zaniżona samoocena i brak wiary w swoją normalność; w to, że „taka, jaka jestem, jestem ok”, brak pewności siebie;
    • B) brak poczucia sprawczości;
    • C) stawianie wszystkich innych przed nimi samymi (męża, dzieci, pracę);
    • D) scedowanie na kobiety większość obowiązków domowych i wychowawczych, choć pracują zawodowo równo z mężczyznami, społeczna rola kobiet będąca koniecznością łączenia kilku etatów i przepracowanie, praca ponad normę;
    • E) systemowe zmuszanie kobiet do heroizmu;
    • F) szkodliwe wzorce w narracji medialnej, ukazujące niedoścignione ideały, co obniża ciałopozytywność i prowadzi do zaburzeń odżywiania oraz wprowadza tematy tabu nt. problemów zdrowotnych kobiet;
    • G) brak autentycznych autorytetów;
    • H) brak pomysłu na wyjście z patowej sytuacji – zamknięcie w domowych pieleszach i poddanie narzuconym rolom
  • – Deprecjonowanie osiągnięć i roli ze względu na płeć
  • – Wykluczenie kobiet z dostępnych możliwości rozwoju osobistego i zawodowego
  • – Przemoc finansowa, psychiczna, fizyczna
  • – Niedostrzeganie tzw. niewidzialnej pracy
  • – Projektowanie przestrzeni publicznej bez uwzględnienia naturalnych różnic biologicznych między płciami

WNIOSKI:

U podstaw większości wyżej wymienionych problemów i potrzeb społecznych kobiet leży skuteczna komunikacja. Skuteczna komunikacja zachodzi wówczas, gdy ludzie rozumieją, co do siebie nawzajem mówią – można ją określić jako umiejętność porozumiewania się. Przez komunikację rozumie się przekaz informacji (komunikatu) oraz zdolność rozumienia tego przekazu przez odbiorcę zgodnie z intencją nadawcy. Efektywna komunikacja polega na wzajemnej wymianie informacji przez obie strony w celu osiągnięcia wspólnego zrozumienia. Wymaga dobrych umiejętności słuchania i jasnego wyrażania się. Skuteczna komunikacja zatem to umiejętność jasnego i efektywnego porozumiewania się z innymi ludźmi, aby móc angażować i podejmować działania.

Zapisz się

na nasz newsletter,

by niczego nie przegapić!