Czy szczęścia można się nauczyć – o budowaniu odporności psychicznej i zarządzaniu własną mocą

Pierwszy sezon podcastu „Anatomia Mocy” dobiegł końca. W tym wyjątkowym, zamykającym cykl odcinku, doszło do niezwykłej zamiany ról. Sylwia Chrabałowska – pomysłodawczyni serii, autorka między innymi kultowego notatnika „Czytaj i notuj” oraz założycielka wydawnictwa Moc Media – tym razem sama zasiadła w fotelu dla gości Fundacji Moc Kobiet. Rozmowę poprowadziła Monika Szymor – przewodnicząca Rady Fundacji Moc Kobiet, projektantka ubrań w SheMore i edukatorki slow fashion.

Efektem tego spotkania jest głęboka, dojrzała i momentami intymna opowieść o tym, z czego tak naprawdę składa się ludzka siła. To podsumowanie minionego roku, działań przeszłych i przyszłych, ale przede wszystkim – drogowskaz dla każdego, kto szuka w życiu autentycznego dobrostanu.

Szczęście to kwestia perspektywy i… dziedzictwa

Punktem wyjścia do dyskusji stał się przytoczony przez Monikę cytat z Sołożenicyna:

„To nie dobrobyt czyni nas szczęśliwymi, lecz dobroć i sposób widzenia własnego życia”.

Monika stawia pytanie: Czy szczęścia można się nauczyć? Sylwia nie kryje, że choć ma naturalne predyspozycje do optymizmu, jej życiowa postawa to wynik lekcji odebranych od dwóch najważniejszych kobiet w jej życiu – babci i mamy.

Historia jej babci, która przeżyła traumę wojny, wywózkę do niewoli do pracy w fabryce pod Berlinem, a później przymusowe zesłanie na Kaszuby w celu budowania od zera lokalnej szkoły, stała się dla Sylwii fundamentem niezłomności.

„Moja babcia po prostu podnosiła się i robiła. Nie potrzebowała natchnienia, nie czekała na muzę (…), tylko po prostu wiedziała, że są rzeczy, które należy wykonać” – wspomina Sylwia.

Z kolei mama pokazała jej etos ciężkiej pracy i partnerstwa w obliczu wieloletniej, ciężkiej choroby serca ojca Sylwii. Te silne kobiece wzorce ukształtowały w Sylwii przekonanie, że zamiast czekać, aż życie stanie się lżejsze, należy działać z intencją, zachowując w sercu przestrzeń na miłość i wdzięczność.

Filtrowanie pamięci, czyli specjalizacja w dobrych wspomnieniach

Jedną z najbardziej inspirujących strategii, jakimi dzieli się Sylwia Chrabałowska, jest jej unikalny mechanizm radzenia sobie z negatywnymi doświadczeniami.

„Mnie coś może bardzo do żywego dotknąć, ale ja to wyrzucam z pamięci. Nie przechowuję tego, absolutnie! Wręcz specjalizuję się w przechowywaniu cudownych wspomnień”.

W trudnych chwilach Sylwia świadomie przywołuje zmysłowe obrazy z dzieciństwa – blask słońca na liściach lipy, zapach nadrzecznej łąki czy zbieranie malin w lesie. Ta zdolność do kontrolowania uwagi i celowego uciekania od natrętnych, destrukcyjnych myśli w stronę piękna i humoru to potężne narzędzie budowania odporności psychicznej.

Architektura przekonań i zarządzanie własną mocą

W podcaście mocno wybrzmiał temat świadomego zarządzania swoimi zasobami. Sylwia zwraca uwagę na to, że choć nie mamy wpływu na bodźce zewnętrzne i przypadkowe wydarzenia, to w pełni odpowiadamy za swoją reakcję. Pomiędzy impulsem a naszą reakcją zawsze znajduje się myśl, która go interpretuje. Jeśli zbudujemy w sobie wspierający zbiór przekonań, przestaniemy działać „na niechcianym automacie”.

Sylwia dzieli się swoimi żelaznymi zasadami zarządzania własną mocą:

1. Ważnych decyzji życiowych nie podejmuję, gdy nie jestem sobą – w stanach zmęczenia, przebodźcowania lub silnych emocji daję sobie czas na przeczekanie.

2. Dotrzymywanie słowa samej sobie – determinacja w realizacji własnych obietnic buduje wewnętrzne sprawstwo.

3. Wyrozumiałość dla siebie – bycie dla siebie tak samo dobrą i łagodną, jak dla innych ludzi.

Sukces programu F.O.R.C.E. i europejskie horyzonty Fundacji Moc Kobiet

Monika Szymor słusznie zauważyła, że te autorskie mechanizmy odporności i samosterowności Sylwia przekuła w realne, systemowe narzędzia pomocowe. Stworzony przez nią program F.O.R.C.E., skierowany do kobiet przebywających w aresztach, odniósł gigantyczny sukces. Pomaga on osadzonym wyjść z wyuczonej bezradności, uczy obserwacji emocji i brania odpowiedzialności za własne wybory. 

Fundacja Moc Kobiet nie zwalnia tempa. Dzięki kameralnym wyjazdom regeneracyjno-biznesowym dla wolontariuszek i patronek (tzw. doładowaniom mocy), narodziły się dwa wielkie projekty europejskie, na których wyniki właśnie czekamy. Jeden z nich dedykowany jest dobrostanowi młodzieży poprzez sztukę upcyklingu, a drugi – projekt Atena – ma na celu wsparcie i edukację kobiet pracujących obciążonych wieloma rolami społecznymi oraz dodatkową nieodpłatną pracą opiekuńczą.

Strategiczny plan na… nicnierobienie

Żyjemy w świecie zdominowanym przez presję ciągłego wzrostu gospodarczego i zawodowego, dlatego Sylwia i Monika przypominają o konieczności świadomego zaniechania kolejnych działań, jeśli nie było odpoczynku po zakończonym wysiłku. Prawdziwy dobrostan wymaga wpisania odpoczynku do kalendarza.

„Ja mam tak już od bardzo dawna, że sobie w ciągu tygodnia planuję swój czas. I to jest taki mój czas, jakbym się spotkała z klientem. Czas, którego nie odwołuję, który mam tylko dla siebie” – podsumowuje Sylwia.

Jej planem na nadchodzące miesiące są poranne, dwugodzinne marsze z psami po lesie – czas na czystą regenerację i łapanie kontaktu z naturą.

Zachęcamy Was do wysłuchania tego pięknego, esencjonalnego odcinka. Choć tworzony z myślą o kobietach, niesie uniwersalną wartość bez względu na płeć. Odkryjcie swoją własną anatomię mocy i wejdźcie na ścieżkę samosterowności.

Artykuł powstał na kanwie finałowego odcinka I sezonu podcastu „Anatomia Mocy” Fundacji Moc Kobiet.